سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش منطقه ای معماری کویر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

یداله احمدی دیسفانی – کار

چکیده:

کالبد طبیعی انسان از خاک است و طبیعت و سرشت وی بر خواسته از خاک است ودوباره به خاک برمی گردد . کالبد معماری خاک نیز مانند کالبد انسان از خاک برخواسته و دوباره به خاک بر می گردد. این تجانس باعث سازگاری معماری خاک با شرست آدمی شده است .کالبد ها محل پرورش و اسباب پرورش نفس است و نفوس انسان ها نیز در کالبد طبیع ی خود رشد یافته و متعالی می شوند. طبیعت رحم پرورش برای انسان است و معماری نیز به عنوان بخشی از این طبیعت به هم وابسته وپیوسته، به تناسب خود محل رشد وتعالی و پرورش انسان است . سازگاری بین سرشت آدمی و طبیعت بکر دستمایه تهیه این مقاله است . در این مقاله سعی در تبیین این موضوع از دیدگاه سنتی است.