معيار فلاشينگ جديد

با توجه به توضيحات قبلي نياز به يک معيار اصلاح شده و مطمئن جهت ارزيابي قابليت امکان پذيري فلاشينگ مخازن

محسوس است . به طور کلي اين عمل هنگامي امکان پذير خواهد بود که شرايط زير غالب باشند:

١- مقادير رسوب انتقال يافته از طريق دريچه هاي تحتاني در مدت عمليات فلاشينگ به اندازه کافي زياد باشد تا يک تعادل طولاني مدت بين جريان رسوب ورودي و جريان رسوب شسته شده برقرار گردد.

٢- حجم رسوبات باقي مانده در مخزن بعد از اينکه تعادل رسوبات برقرار شد آنقدر کم باشد تا يک حجم مفيد قابل توجه در مخزن سد ايجاد گردد.

٣- هزينه هاي اين عمليات نبايد از فوايد آن بيشتر باشد. هزينه ها به طور عمده شامل هزينه آب استفاده شده جهت انجام عمليات است ولي ممکن است شامل هزينه تهيه دريچه هاي رسوب زدايي جديد و يا هزينه ناشي از خسارت رسوبات تمرکز يافته در پشت سد به سيستم رودخانه پايين دست نيز باشد. در حالي که فوايد اين عمل به طور عمده شامل حجم آب اضافي است که ميتوان بعد از حذف رسوبات ذخيره نمود.

معياري جهت ارزيابي فلاشينگ موفق بر مبناي مفهوم تعادل رسوبات

در اين قسمت کاربرد روش هاي مذکور جهت تعيين معياري که نشان دهنده درجه موفق بودن اين عمليات خواهد بود مورد بررسي قرار مي گيرد. اين معيار با عنوان نسبت تعادل رسوب يا Sediment Balance Ratio( SBR) به صورت زير تعريف مي گردد.

که در آن ، Qs دبي انتقال رسوبات هنگام کاهش سطح آب مخزن و تابعي از دبي جريان فلاشينگ ، عرض و شيب کانال ايجاد شده و ويژگي رسوبات ته نشين شده در مخزن مي باشد. Qf دبي جريان فلاشينگ ، Tf مدت زمان فلاشينگ ، N تعداد سال هاي بين عمليات فلاشينگ ، Min دبي رسوبات ورودي به مخزن S  شيب طولي بستر، W عرض کانال ايجاد شده در مدت فلاشينگ ، TE راندمان تله اندازي رسوبات در مخزن و  فاکتور تعيين کننده نوع رسوبات به صورت زيرخواهد بود: