سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: ششمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمید زراعتگر – استادیار دانشکده مهندسی کشتی سازی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

ایمنی کشتی بهنگام دریانوردی از اهمیتی حیاتی برخوردار است. خصوصیات متعددی از کشتی ، ایمنی کشتی را تعیین می کنند. موارد اصلی ایمنی کشتی عبارتند از : تعادل در حالت سالم، تعادل در حالت صدمه دیده ، استحکام سازه ای در شرایط مختلف دریا، حرکات دینامیکی محدود درامواج، مانور کشتی و غیره. ایمنی کشتی شاملخود کشتی، ایمنی باروری کشتی و ایمنی خدمه و مسافر می گردد. با شناخت حاصله از مانور کشتی می دانیم، که مانور کشتی رابطه تنگاتنگی با ایمنی کشتی دارد. بعبارت دیگر درصورتیکه کشتی خصوصیات مانورپذیری مطلوبی نداشته باشد، نمی تواند با موانع روبرو شده در دریا مقابله نموده و به آنها برخورد می نماید. نتیجه چنین برخوردی حداقل صدمه دیدن کشتی، مجروح شدن خدمه و مسافر، خسارت دیدن بخشی از بار و حداکثر فوت خدمه و مسافر، از بین رفتن کل بار ونهایتا غرق شدن کشتی می باشد. هرجا که ابتدا جان انسانها و سپس دارایی انسانها به خطر می افتد، سازمانهای بین المللی همانند IMO، موسسات رده بندی و سپسسازمان بنادر و دریانوردی کشور صاحب پرچم کشتی با وضع قوانین متناسب سعی در کنترل این خطرات می نمایند. در خصوص کشتی های نظامی سازمانهای نامبرده هیچ دخالتی نمی کنند ونمی توانند هیچ قوانین اجباری را بر آن کشتیهای نظامی تحمیل کنند. ولی سازمان نظامی مربوطه برای حفظ ایمنی کشتی نظامی، ایمنی پرسنل نظامی و امکان انجام عملیات نظامی با انعطاف پذیری بالا، طراح کشتی راموظف به رعایت آئین نامه های کشتی تجاری بوده و حداکثر آئین نامه اختصاصی برای کشتی نظامی می باشد. در حالت کلی در خصوص مانور کشتیها، کشتیهای نظامی باید انعطاف پذیری بیشتری در مقایسه با کشتیهای تجاری داشته باشند. در این مقاله، ابتدا معیارهای ارزیابی کیفی مانور پذیری را بیان می کنیم. سپس حداقل مقادیر کمی مربوط به هر یک از پارامترهای کیفی را با استفاده از معیارهای جهانی در خصوص کشتی های تجاری ارائه میکنیم.