سال انتشار: ۱۳۷۸

محل انتشار: دومین همایش ملی انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سلوی آسفی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی منابع طبیعی

چکیده:

فرآیند توسعه نیز از اصل بالا پیروی می کند . توسعه یعنی حرکت از سطحی بالاتر، بنابراین توسعه در سطح بالاتر ناپایدارتر و متزلزل تر می شود . همین ناپایداری توسعه احتمال تخریب را افزایش می دهد . توسعه برای پیشرفت بشر کاملاً ضروری است، پس برای از بین بردن تضاد بین توسعه و حفظ منابع باید تدابیری به کاربست تا منابع موجود و در عین حال توسعه از نظم خارج نشوند و
قابل کنترل باشند . این تدابیرهمان توسعه پایدار است . این مقاله در ابتدا مفاهیم کلی مربوط به توسعه پایدار را مورد مطالعه قرار میدهد . سپس توسعه پایدار را در یکی از بخشها یعنی انرژی بررسی می کند و تا حدودی چگونگی روند تغییرات انرژی را در ایران در چهار چوب سوخت های مصرفی ( برای سوختهای سنتی و سوختهای فسیلی ) بیان می کند . سپس مشکلات موجود در این بخشها را بیان کرده و تا حدی ارزیابی می کند، و در نهایت روند بهینه سازی مصرف انرژی را مورد مطالعه قرار می دهد .