سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش بین المللی بهینه سازی مصرف سوخت در ساختمان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مونا آذربایجانی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری پایدار دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده معماری و شهرسازی
سیدمجید مفیدی – Ph.D., Ma.U.D., Ma.Arch., Sp./Energy دانشگاه علم و صنعت ، دانشکده معماری و شهرسازی

چکیده:

مقاله حاضر به تجزیه و تحلیل برداشت های مختلف صحیح و نا صحیح و بیان مفهوم مورد توافق کارشناسان جنبش معماری پایدار خواهد پرداخت. مبدا و منشا پایداری و اهداف توسه پایدار را نیز مورد بررسی قرار خواهد گرفت. معماری پایدار یک روش در طراحی است و به تقلیل مصرف منابع تجدیدناپذیر و بهینه سازی مصرف تجدید پذیر می پردازد و اظهار می دارد که آنچه را ما برای بقا نیاز داریم می توانیم از محیط زیست به دست میآوریم. استفاده از منابع به صورت هوشمندانه و مشفقانه با در نظر گرفتن کیفیت زندگی نسل های آینده اینگونه دید به جهان را نیز تعریف می نماید. در این مقاله مفهوم پایداری که نشان دهنده تغییرات در الگوهاو روش زندگی می باشد سخن خواهیم گفت.