مفهوم پردازی و فرمول بندی پرسش

بعد از این که واژه های مورد نظر برای بیان درخواست اطلاعات تعیین شد، با استفاده از امکانات، ابزار و روشی که سیستم مورد نظر در اختیار قرار می دهد. به گونه ای این واژه ها را در یک فرمول جستجو باهم ترکیب می کنند تا نتیجه دلخواه از جستجو حاصل گردد. “فرمول بندی عبارت جستجو” یعنی نظم و ساختی که بر اساس آن واژه های انتخاب شده به درون کامپیوتر تغذیه شده و ارتباط بین واژه ها و فرمان های مورد استفاده مشخص میشود. منطقی خاصی فرمولبندی پرسش می بایستی بر اساس قضاوتی درست و آگاهی از برنامه کامپیوتر با استفاده از عملگرهای منطق دودویی ترسیم شود. یک جستجوگر خوب کسی است که همه امکانات فراهم آمده توسط مکانیزم بازیابی در سیستم موردنظر را در بسط و گسترش منطق پرسش به کار گیرد. به منظور دستیابی به بازیافتی مطلوب جستجوگر می بایستی جستجو را در ابتدا با اخص ترین فرمول بندی ممکن شروع کند و در صورت عدم موفقیت سپس در مراحل بعدی پرسش را مرحله به مرحله عام تر کند. بکارگیری این شیوه خود به فهم و درک دقیق پرسش و تجزیه و تحلیل درست نیازمند است.

اجرای جستجو

پس از آماده شدن عبارت جستجو، جستجوگر باید آنرا به طور دقیق و بدون اشتباه به درون سیستم جستجو که معمولا موتورهای جستجو هستند، وارد کند. در این مرحله به منظور محدود کردن جستجو میتوان بر اساسی امکانات سیستم جستجو مشخصه های محدودکننده را تعیین کرد. بسیاری از پایگاه های اطلاعاتی به کاربران اجازه میدهند که هنگام جستجو از محدود گرهای مکانی (جغرافیایی)، زمانی (سال انتشار)، موضوعی، شکلی (نوع مدرک) و زبانی استفاده کنند. این امکان نیز وجود دارد که در پایگاه اطلاعاتی، جستجو را به فیلدی خاص مثلا عنوان محدود کرد. در برخی پایگاه های اطلاعاتی دو شیوه ” جستجوی فوری” و ” جستجوی محدود شده به فیلد” وجود دارد. در شیوه جستجوی فوری کلیدواژه مورد جستجو در هر مکانی از رکورد قرار گرفته باشد احتمال دارد مورد بازیابی قرار گیرد. اما در جستجوی محدود شده به فیلد، کلید واژه مورد نظر می تواند در فیلادی خاص مثل نویسنده، عنوان، موضوع مجله، و غیره محدود شود.