سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنفرانس بین المللی استراتژیها و تکنیکهای حل مسئله

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدفاضل روح بخش – مدیر امور لجستیک سازندگان

چکیده:

افزایش حجم و تنوع تولید در ایران خودرو ، ضرورت کاهش موجود ی ها را بیش از پیش آشکار ساخت و سیستم کانبان به عنوان ابزاری مناسب برگزیده ش د . با استفاده از قانون پارتو، قطعات ا ز نظر حجم و ارزش ریالی به سه دسته C و B ،A تقسیم بندی شدن د . تامین قطعات گروه B و A از طریق سیستم کانبان با مو فقیت انجام شد اما اتصا ل قطعات گروه C و برخی از قطعات گروه B به سیستم کانبان با ی ک مش کل اساسی مواجه بو د . برای این دسته از قطعات، تعداد کارت های محاسباتی کانبان کمتر از ی ک م ی شد،درحالی که با درنظرگرفتن موارد احتیاطی وجو د ۳ کارت کانبان در سیستم الزامی بو د . این مشکل به این دلیل بروز م ی نمود که زمان جایگزینی قطعه کمتر از زمان مصرف قطعات یک بس ت ه بود یا به عبارت دیگر تعداد قطعات موجود در بست ه ها نسبت به روند مصرف قطعات بسیار زیاد بوده و کوچک تر کردن بسته ها موجب افزایش هزینه های لجستیکی میگردید. برای حل این مشکل سیستمی طراحی گردیده است که تنها با یک کارت کانبان عمل نموده و زمان آزاد سازی ک انبان ر ا به تاخیر می اندازد یعنی کانبان بلافاصله پس از انتقال قطعه از انبار به خط تولید ، آزاد نمیگردد . در این صورت موجودی انبار برای این دسته از قطعات به حد صفر رسیده و تنها یک بسته از آن قطعه در کنار خط تولید آماده مصرف خواهد بود