مقاله مقاومت آنتي بيوتيکي در ايزوله هاي انتروکوکس جدا شده از نمونه هاي باليني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۶۱ تا ۶۷ منتشر شده است.
نام: مقاومت آنتي بيوتيکي در ايزوله هاي انتروکوکس جدا شده از نمونه هاي باليني
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروکوکوس
مقاله مقاومت آنتي بيوتيکي
مقاله وانکومايسين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فيروزه فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: اخي محمدتقي
جناب آقای / سرکار خانم: اسكويي مهوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: افزايش شيوع روزافزون عفونت با انتروكوك ها و توانايي اين ميكروارگانيسم ها در ايجاد عفونتهاي خطرناك مثل آندوکارديت، سپتي سمي، مننژيت و عفونت دستگاه ادراري لزوم مطالعه و بررسي بيشتر در اين زمينه را نشان مي دهد. در اين مطالعه الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي در ايزوله هاي انتروکوک جدا شده از نمونه هاي باليني مورد بررسي قرار گرفت.
روش بررسي: از سال ۱۳۸۱-۱۳۸۰ انتروکوکوس هاي ايزوله شده از نمونه هاي مختلف باليني جمع آوري شد. مقاومت آنتي بيوتيکي نسبت به آنتي بيوتيک هاي رايج و وانکومايسين به روش ديسک آگار ديفيوژن صورت پذيرفت. براي آنتي بيوتيک وانکومايسين، تعيين حداقل غلظت مهار کننده MIC (Minimum Inhibitory Concentration) به روش ماکرو دايلوشن براث تست بر اساس کميته استاندارد هاي باليني و آزمايشگاهي CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute) انجام گرفت. حضور يا عدم حضور DNA پلاسميدي در ميان انتروکوک هاي مقاوم و حساس به وانکومايسين مقايسه گرديد.
يافته ها: از ۵۲ ايزوله انتروکوکسي جدا شده اکثرا انتروکوکوس فيکاليس (۹۲٫۳ درصد) بوده و تنها تعداد کمي انتروکوکوس فيسيوم (۷٫۷ درصد) جدا گرديد و در ميان باکتري هاي جدا شده دو ايزوله مقاوم به ونکومايسين (۳٫۸ درصد) وجود داشت (MIC³۸mg/ml). با روش ديسک ديفيوژن مقاومت نسبت به آنتي بيوتيک هاي اگزاسيلين (%۱۰۰)، پني سيلين (%۹۸٫۱)، کوتريماکسازول (%۹۴٫۲)، داکسي سايکلين (%۶٫۸۴)، جنتامايسن (%۶۹٫۲)، آمپي سيلين (%۵۷٫۷)، نيتروفورانتئين (۳۴٫۶) و نيز مقاومت چندگانه در ميان جدا شده ها مشاهده گرديد. باندهاي پلاسميدي ۴٫۵kb، ۱۷٫۲kb و ۲۳٫۵kb فقط در دوايزوله مقاوم به وانکومايسين مشاهده گرديد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان دهنده پيدايش ايزوله هاي انتروکوکهاي مقاوم به وانکومايسين در ميان انتروکوکها بود. مقاومت انتروکوک ها نسبت به اکثر آنتي بيوتيک هاي معمول افزايش يافته است.