سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دوازدهیمن کنفرانس مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

صادق جمالی – دانشگاه علم و صنعت ایران
حسین شاطری – دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

رله های دیستانس به طور گسترده ای در سیستم های حفاظتی خطوط انتقال نیرو استفاده می شوند . این رله ها در درجه نخست به عنوان حفاظت اصلی و در درجه بعد به عنوان
حفاظت پشتیبان به کار گرفته می شوند. رله های دیستانس از مشخصه های مختلفی جهت ناحیه عملکردی خود استفاده می کنند، یکی از متداول ترین این مشخصه ها، مشخصه مهو می باشد. یکی از عواملی که همواره باعث اشتباه در عملکرد رله دیستانس می شود، وجود مقاومت قوس خطا در حلقه خطای تکفاز به زمین می باشد. در مورد این مقاومت دو مسئله وجود دارند. اول آنکه اندازه این مقاومت از دید سیستم حفاظتی نامشخص می باشد. مورد دوم آنکه در صورت مشخص بودن این مقاومت، در نقطه رله گذاری این مقاومت مشاهده نخواهد شد. در نقطه رله گذاری در اثر حضور این مقاومت در حلقه خطا امپدانسی مشاهده خواهد شد ، که ممکن است که اهمی خالص نباشد . این تغییر امپدانسظاهری از دیدگاه سیستم حفاظتی به عوامل ساختاری و بهره برداری شبکه قدرت وابسته می باشند. در این مقاله مقاومت قوس خطای بحرانی، که مقاومتی است که مرز میان عملکرد صحیح و نادرست را مشخص می کند، ارائه شده است. در اینجا ابتدا روابط مورد نیاز برای به دست آوردن این مقاومت ارائه شده اند. در ادامه منحنی مقاومت قوسخطای بحرانی عنوان شده است. در این مقاله جهت ملموس تر شدن مطالب عنوان شده از یک سیستم عملی استفاده شده است. با استفاده از این سیستم، نحوه تغییرات منحنی مقاومت
قوس بحرانی به ازای تغییرات حاصل شده در شرایط سیستم قدرت بررسی شده اند.