سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضا پرستار نمین – کارشناس ارشد مهندسی مواد، دانشکده متالورژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
جمشید آقا زاده – استاد، دانشکده متالورژی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

در خلال پروسه ذوب، عناصر آلیاژی از فاز آستنیت به فاز فریت نفوذ کرده و یک تغییر تدریجی در ترکیب شیمیایی بین دو فاز مذکور خواهیم داشت. با توجه به چیدمان الکترود اولیه فازهای بینایت و مارتنزیت در بین فازهای فریت و آستنیت اولیه تشکیل می گردد. تغییرات در خواص فیزیکی و مکانیکی کامپوزیتهای مذکور در طول نمونه به صورت مرتبه ای و پیوسته می باشد. در این تحقیق مقاومت به شکست کامپوزیتهای مرتبه ای ساخته شده به روش ذوب سربارهای بر اساس سختی مدل گردیده و با نتایج تجربی بدست آمده مقایسه گردیده است به منظور بررسی تأثیر حضور فازهای مختلف در مقاومت به شکست کامپوزیتهای مذکور، مقاومت به شکست هر یک از کامپوزیتها در دو جهت، یکی عمود بر لایه ها و دیگری در امتداد لایه ها مورد تحقیق و بررسی قرار گرفت. حداکثر مقاومت به شکست کامپوزیت در حالتی می باشد که ترک عمود بر لایه ها و درون فاز آستنیت و کمترین مقاومت به شکست کامپوزیت در حالتی است که ترک در امتداد لایه ها قرار گرفته باشد.