سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: ششمین کنفرانس سالانه دانشجویی مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

علی نظری – دانشجوی دکتری رشته مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
جمشید آقازاده مهندسی – استاد دانشکده مهندسی معدن و متالوژی ، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

مقاومت به ضربه ی چارپی نمونه های فولادی مرتبه ای ، که با استفاده از چیدمان و ضخامت های مختلف فولادهای ساده ی کربنی و زنگ نزن آستنیتی به عنوان الکترود فرآیند ذوب سرباره ای الکتریکی تولید شدند، در حالت توقف گر ترک بررسی شد. نتایج نشان دادند که انرژی ضربه ای نمونه ها به موقعیت قرارگیری ترک و فاصله ی آنها از لایه های بینیتی و / یا مارتنزیتی بستگی دارد. اندازه ی منطقه ی مومسان نوک ترک ، تعیین کننده ی مقاومت به ضربه ی نهایی کامپوزیت خواهد بود. اگر مقاومت به ضربه ی لایه های از نوک ترک به سمت بیرون کاهش یابد، مقاومت به ضربه کمتر از حالتی است که ماده ای یکپارچه با مشخصات لایه ی جلوی توک ترک داشته باشیم و بالعکس.