مقاله مقاومت مزرعه اي به بيماري کچلي (اسکالد) جو Slow-Scalding: Rhynchosporium secalis (Ayres) Davis که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله به نژادي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۱۲۳ تا ۱۴۰ منتشر شده است.
نام: مقاومت مزرعه اي به بيماري کچلي (اسکالد) جو Slow-Scalding: Rhynchosporium secalis (Ayres) Davis
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جو
مقاله بيماري کچلي
مقاله مقاومت مزرعه اي
مقاله Slow-scalding

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سرخي اله لو بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: تواري چالپاپ
جناب آقای / سرکار خانم: ترکينگتون ت.كلي
جناب آقای / سرکار خانم: کاپاتيني فاويو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقاومت مزرعه اي به بيماري کچلي يا اسکالد (Slow-scalding resistance: S-SR) (Scald) موضوعي جديد در اصلاح ارقام مقاوم به بيماري کچلي جو است که به خاطر ناپايداري ژن هاي بزرگ اثر از توجه روزافزوني برخوردار شده است. به منظور تشخيص ژنوتيپ هاي داراي اين نوع مقاومت، در سال هاي ۱۳۸۰-۱۳۷۸ واکنش کمي پنجاه ژنوتيپ جو با عکس العمل هاي متفاوت به اين بيماري در قالب يک طرح آلفا لاتيس با سه تکرار در دو ايستگاه تحقيقاتي در کانادا (لاکومب و ادمونتون به ترتيب به مدت دو و سه سال) و يک ايستگاه در مکزيک (تولوکا به مدت دو سال) مطالعه شد.براي درک بهتر عکس العمل ژنوتيپ ها نسبت به بيماري، نه رقم افتراقي با ژن هاي بزرگ اثر شناخته شده براي مقاومت به اسکالد نيز در آزمايش گنجانده شدند. اندازه گيري پيشرفت بيماري، در شرايط آلودگي مصنوعي با مخلوطي از شش جدايه تک اسپور، و يادداشت برداري هاي مربوط به شدت و پراکنش بيماري در چند مرحله انجام و سطح زير منحني پيشرفت بيماري محاسبه شد. با استفاده از تجزيه هاي ساده و مرکب داده ها، مقاومت مزرعه اي ژنوتيپ ها ارزيابي شد. نتايج تجزيه مرکب داده ها نشان از معني دار بودن اثرهاي ژنوتيپ، محيط و اثر متقابل محيط ×ژنوتيپ براي تمام صفات مورد مطالعه داشت. سطح پيشرفت، شدت و پراکنش بيماري در لاين هاي S-SR پايين بود. با استفاده از تجزيه خوشه اي، ژنوتيپ ها در کلاسترهاي مقاوم، S-SR، بينابين و حساس گروه بندي شدند. يافته هاي اين تحقيق نشان دهنده نقش مهم ژن Rh4 در پايداري مقاومت به بيماري کچلي جو بود. ژنوتيپ هاي دارايS-SR  مانند UNA80، Osiris و  Zavilaنيز به عنوان منابع با ارزشي جهت اعطاي مقاومت مزرعه اي در برنامه هاي به نژادي جو شناخته شدند.