سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ایمن سازی و بهسازی سازه ها

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

پروفسور ابراهیم ثنایی – استاددانشگاه مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
بهزاد عبدی – کارشناس ارشد سازه دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

در ساختمانهایی که در اثر وقوع زمین لرزه دچار خسارت می شوند و یا بعلل مختلف از جمله تغییر ضوابط آیین نامه ، تغییر کاربری ساختمان و اضافه نمودن تعداد طبقات ، سازه اولیه فاقد مقاومت و سختی لازم می گردد. این گونه ساختمانها را باید به نوعی مقاوم نمود تا با شرایط جدید مطابقت داشته باشند و در ضمن الزامات آیین نامه ای را نیز برآورده سازند. مقاوم نمودن یک ساختمان و تعمیر آن ممکن است بسیار پر هزینه باشد. تصمیم نهایی در مورد بازسازی ساختمان آسیب دیده و همچنین چگونگی ترمیم آن نیاز به یک بررسی همه جانبه علمی – اقتصادی دارد.دیوارهای برشی ، قابهای مقاوم خمشی، مهار بندیهای برون محور فولادی هر کدام ویژگی گسیختگی خاص خود را اصلاح منطقی وضعیت » دارند لذا ویلی ( ۱۹۸۳ ) مقاوم سازی اسکلت ساختمان در برابر ارتعاش زلزله را چنین تعریف می کند « سازه ای یک ساختمان موجود برای اینکه در مقابل زلزله های بعدی رفتار آن بهبود یابد