سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن گرامی – استادیار دانشگاه سمنان، پژوهشگر فوق دکتری سازه ، دانشگاه تربیت مدرس
امین غزنوی اسکوئی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه سمنان

چکیده:

قبل از زلزله نرتریج، تصور بر ای بود که سازه های دارای قاب خمشی فولادی دارای رفتار مناسبی در هنگام وقوع زلزله می باشند. اما پس از وقوع زلزله نرتریج بر اثر تحقیقات ، مشخص شد که بیشتر اتصالات بعلت ترک خوردگی جوش بدون داشتن شکل پذیری مناسب دچار شکست صلب شده بود. برای جلوگیری از ترک خوردگی جوش و در نتیجه شکست ترد اتصال، می توان از دو روش عمده بهره جست. یکی تقویت اتصال در ناحیه اتصال تیر به ستون می باشد. مشکل عمده این روش افزایش لنگر وارده به ستون است. روش دوم، تضعیف تیر در ناحیه نزدیک اتصال می باشد. در این روش میزان کاهش مقطع به حدی است که باعث انتقال مفصل پلاستیک از بر ستون به داخل تیر می شود. این بدان علت است که بال پایینی معمولا در دسترس بوده و در داخل دال بتنی قرار ندارد. در این مقاله با استفاده از نرم افزار ANSYS به بررسی این مدلها پرداخته شده است.