مقاله مقايسه اثرات داروي مالتوفر و قند مالتوز بر ميزان رشد و مرفولوژي کلني برخي از درماتوفيت ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي ايلام از صفحه ۴۱ تا ۵۲ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثرات داروي مالتوفر و قند مالتوز بر ميزان رشد و مرفولوژي کلني برخي از درماتوفيت ها
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مالتوفر
مقاله درماتوفيت
مقاله مالتوز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيميان شاهين
جناب آقای / سرکار خانم: ميكاييلي علي
جناب آقای / سرکار خانم: زيني فريده
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي ساسان
جناب آقای / سرکار خانم: صفري شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: درماتوفيت ها گروهي از قارچ ها هستند که در انسان و حيوان ايجاد ضايعه مي نمايند. اين قارچ ها داراي انواع مختلف بوده که از جهت اثرات داروي مالتوفر و قند مالتوز بايستي گونه هايي انتخاب شوند که بتوان آن ها را نماينده کليه درماتوفيت ها دانست. بنابراين ميکروسپوروم جيپسئوم به عنوان نماينده ميکروسپوروم ها و خاک دوست، اپيدرموفايتون فلوکوزوم به عنوان نماينده اپيدرموفايتون ها و انسان دوست، ترايکوفايتون روبروم به عنوان نماينده ترايکوفايتون ها و انسان دوست، و ميکروسپوروم کانيس به عنوان نماينده ميکروسپوروم ها و حيوان دوست انتخاب گرديدند.
مواد و روش ها: در تحقيق مذکور داروي مالتوفر (که از دو جزء قند مالتوز و آهن (III) باند شده به يکديگر تشکيل شده است) را در غلظت هاي مختلف ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰، ۵۰۰، ۱۰۰۰، ۱۵۰۰ و mg/L 2000 و قند مالتوز را در غلظت هاي ۵۰۰، ۱۰۰۰، mg/L2000 به محيط کشت S.c.c به طور جداگانه افزوده شد. سپس قارچ هاي چند بار پاساژ داده شده را در سرم فيزيولوژي به صورت سوسپانسيون در آورده و قطعات ميسيليومي و اسپورها توسط لام نئوبار در محدوده شمارش گلبول هاي سفيــد مورد شـــــمارش قرار گرفت، به نحوي که در هر ۵۰ ميکروليتري از سوسپانسيون قارچي حاوي ۱۰۰۰ قطعه از ميسليوم واسپور قارچ باشد. سپس درمرکز هر يک از غلظت هاي مختلف محيط هاي کشت، يک چاهک به قطرهاي يکسان ايجاد گرديد و به هريک ازچاهک هاي ايجاد شده در وسط محيط هاي کشت و محيط کشت شاهد از هر دو گروه قند مالتوز و داروي مالتوفر،۵۰ ميکروليتري از سوسپانسيون قارچي تلقيح گرديد. پس از تلقيح، تمامي محيط هاي کشت را در شرايط يکسان دمايي و رطوبتي به مدت دو هفته نگهداري و در هفته هاي اول و دوم قطر هر يک از کلني ها مورد بررسي و اندازه گيري قرار گرفت.
يافته هاي پژوهشي: در بررسي به عمل آمده از مساحت کلني قارچ ها پس از يک و دو هفته مشخص گرديد که هر چهار گونه قارچي مذکور در هر دو ماده افزوده شده به محيط هاي کشت نسبت به نمونه شاهد رشد بيشتري داشته اند. اما در قياس با يکديگر، قارچ هاي تلقيح شده به محيط هاي حاوي داروي مالتوفر رشد بيشتر و در غلظت هاي مختلف گستردگي نامنظم تري از خود نشان دادند، در صورتي که رشد کليه قارچ ها در محيط هاي حاوي قند مالتوز رشد کمتر و يکنواخت تري از خود بروز دادند به نحوي که با افزايش قند مالتوز ميزان قطر کلني نيز افزايش يافت.
بحث و نتيجه گيري: بر اساس يافته ها مي توان چنين استنباط کرد که با توجه به اين که قند مالتوز جزء مواد مغذي براي قارچ ها محسوب مي شود با افزايش ميزان غلظت آن رشد قارچ ها نيز افزايش يافته، اما اين افزايش رشد سير صعودي زيادي نداشته است. بنابراين مي توان گفت قارچ هاي درماتوفيت تنها به ميزان مورد نياز جهت مصرف خود اقدام به جذب قند مالتوز  مي نمايند. داروي مالتوفر نيز که حاوي آهن مي باشد و با توجه به اين که آهن جزء ميکروالمنت هاي مورد نياز قارچ ها است در غلظت هاي مختلف اثرات متفاوتي بر روي رشد درماتوفيت ها نسبت به نمونه شاهد و نمونه هاي قند مالتوز داشته است. از اين رو، با توجه به مشترک بودن قند مالتوز، موجود در ساختمان دارويي مالتوفر و محيط کشت حاوي قند مالتوز افزايش رشد در محيط حاوي داروي مالتوفر ميتواند مربوط به وجود آهن (III) موجود در ترکيبات داروي اين ماده باشد.