مقاله مقايسه اثرات ضدهليکوباکترپيلوري ريشه شيرين بيان جمع آوري شده از رويشگاه هاي مختلف ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در گياهان دارويي از صفحه ۴۳ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثرات ضدهليکوباکترپيلوري ريشه شيرين بيان جمع آوري شده از رويشگاه هاي مختلف ايران
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شيرين بيان
مقاله هليکوباکترپيلوري
مقاله حداقل غلظت مهارکنندگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شعيبي شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي مهدي پور هما
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي فرد ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: رضازاده شمسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: حسنلو طاهره
جناب آقای / سرکار خانم: باقري فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: اميني افشين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: از عفونت هاي رايج دستگاه گوارش، آلودگي به باکتري هليکوباکترپيلوري مي باشد که منجر به گاستريت، زخم هاي گوارشي و در نهايت سرطان معده مي شود. داروهاي شيميايي بسياري در ريشه کني اين باکتري به کار مي روند ولي مقاومت به بسياري از داروها و نيز عود مجدد آلودگي از معضلات درمان است. در اين ميان نقش داروهاي گياهي بسيار با اهميت است. شيرين بيان يکي از گياهاني است که در درمان عفونت هاي هليکوباکترپيلوري استفاده مي شود. اين گياه در مناطق مختلف ايران رويش دارد. بنابراين بررسي اثر گياه مناطق مختلف ايران بر روي اين باکتري حايز اهميت مي باشد.
هدف: هدف اين تحقيق تعيين ميزان حداقل غلظت مهارکنندگي عصاره ريشه شيرين بيان جمع آوري شده از رويشگاه هاي مختلف ايران عليه هليکوباکترپيلوري مي باشد تا بهترين رويشگاه گياه براي بروز اثرات ضد اين باکتري معرفي شود.
روش بررسي: ريشه هاي شيرين بيان از ۱۲ منطقه ايران شامل: کرمانشاه، مهاباد، اردبيل، خرم آباد، سرحد فارس، استهبان فارس، قصرالدشت فارس، اکباتان و گنجنامه همدان، نجف آباد اصفهان، سيرجان و کرمان جمع آوري شدند و با استفاده از اتانول ۸۰ درصد عصاره گيري شدند. ميزان MIC هر عصاره عليه سه نمونه باليني باکتري هليکوباکترپيلوري جدا شده از بيماران در حين اندوسکوپي تعيين شد.
نتايج: نتايج نشان دادند که حساسيت باکتري هاي جدا شده از معده افراد مختلف به عصاره هاي شيرين بيان متفاوت است. در ميان عصاره هاي موردبررسي، عصاره شيرين بيان رويشگاه اردبيل کمترين  MIC(حداقل۱۲۵ppm ) را از خود نشان داد و تقريبا تمامي سوش ها به عصاره منطقه مهاباد مقاومت نشان دادند.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده از تعيين ميزان MIC عصاره هاي شيرين بيان مناطق مختلف ايران مي توان گفت مشکل مقاومت به دارو در ميان گياهان دارويي همانند داروهاي شيميايي ديده مي شود. به علاوه هنگام استفاده از يک گياه دارويي در درمان نوع خاصي از بيماري بايد به رويشگاه آن توجه نمود تا بهترين اثر درماني حاصل شود.