مقاله مقايسه اثربخشي داروهاي كلوتريمازول، فلوكونازول و نيستاتين بر عليه گونه هاي كانديداي جدا شده از واژينيت هاي كانديدايي در محيط آزمايشگاه در شيراز ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي رفسنجان از صفحه ۲۱۰ تا ۲۲۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثربخشي داروهاي كلوتريمازول، فلوكونازول و نيستاتين بر عليه گونه هاي كانديداي جدا شده از واژينيت هاي كانديدايي در محيط آزمايشگاه در شيراز ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فلوكونازول
مقاله كلوتريمازول
مقاله نيستاتين
مقاله واژينيت كانديدايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پاك شير كيوان
جناب آقای / سرکار خانم: اكبرزاده مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: بنيادپور بتول
جناب آقای / سرکار خانم: محقق زاده عبدالعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: شيوع كانديديازيس واژن در مطالعات مختلف، ۲۷%- ۸/۴% گزارش شده است. در درمان واژينيت كانديدايي، تركيبات گروه آزول موضعي، از جمله كلوتريمازول، قابل دسترس ترين شيوه درمان است. مطالعه حاضر با هدف بررسي ميزان حساسيت گونه هاي كانديدا، نسبت به داروهاي رايج در درمان واژينيت كانديديازيس نظير فلوكونازول، كلوتريمازول و نيستاتين طراحي شده است.
مواد و روش ها: اين مطالعه تجربي در مدت ۷ ماه (پاييز ۱۳۸۶ لغايت بهار ۱۳۸۷)، بر روي ۱۰۵ بيمار مبتلا به عفونت كانديدايي انجام شده است. تفكيك گونه ها بر اساس آزمايش هاي جرم تيوب، كروم آگار و كلاميدوسپور صورت گرفت. از روش ديسك ديفيوژن جهت تعيين حساسيت دارويي استفاده شد. در پايان مرحله انكوباسيون، قطر هاله عدم رشد اطراف ديسك ها اندازه گيري و با يكديگر مقايسه شدند.
يافته ها: گونه هاي شناسايي شده در آزمايش كروم آگار شامل كانديدا آلبيكانس (۶/۶۶%)، كانديدا گلابراتا و ساير غيرآلبيكانس ها (۹/۲۱%)، كانديدا تروپيكاليس (۶/۸%) و كانديدا كروزيي (۹/۲%) بودند. نود و چهار درصد كل نمونه ها به داروي كلوتريمازول، ۵۵% به داروي فلوكونازول و ۹۹% به نيستاتين حساس بوده اند. همچنين ۸/۴۳% از نمونه هاي كانديدا آلبيكانس به داروي فلوكونازول حساس و ۲۶% مقاوم بوده اند. در نوع غيرآلبيكانس ۱۸% به فلوكونازول مقاومت نشان دادند.
نتيجه گيري: با توجه به حساسيت بالاي نيستاتين (۹۹%) در مقايسه با كلوتريمازول و فلوكونازول در محيط آزمايشگاه نسبت به گونه هاي كانديداي جدا شده از واژينيت هاي كانديدايي، به نظر مي رسد كه نيستاتين مي تواند در درمان واژينيت ناشي از انواع گونه هاي مقاوم كانديدا مناسب باشد.