مقاله مقايسه اثربخشي چسب فنتانيل بين جلدي در درمان درد مزمن بيماران مبتلا به سرطان بافت نرم در مقايسه با دارونما در يک کارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوکور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آبان ۱۳۸۸ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۷ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثربخشي چسب فنتانيل بين جلدي در درمان درد مزمن بيماران مبتلا به سرطان بافت نرم در مقايسه با دارونما در يک کارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوکور
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پچ فنتانيل بين جلدي
مقاله درد مزمن
مقاله بدخيمي بافت نرم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زمان بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: همتي كريم
جناب آقای / سرکار خانم: حسني ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: دريايي پرويز
جناب آقای / سرکار خانم: فائزي پور حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: درد ناشي از بدخيمي ها يکي از مشکلات عمده در بيماران مبتلا به بدخيمي به شمار مي رود. روش هاي مختلفي تاکنون براي درمان درد مزمن ناشي از سرطان معرفي شده که مهم ترين آن ها استفاده از اپيوييدهاست. فنتانيل يک اپيوييد صناعي به شکل پچ هاي پوستي (ترانس درمال – بين جلدي) براي کاهش درد مزمن بيماران مبتلا به سرطان معرفي شده است. در اين مطالعه سعي شده است اثربخشي فنتانيل بين جلدي در مقايسه با پلاسبو مورد مقايسه قرار گيرد.
روش بررسي: مطالعه حاضر به صورت يک کارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوکور طراحي و اجرا شد. بيماران مبتلا به بدخيمي بافت نرم مراجعه کننده به انستيو کانسر بيمارستان امام خميني (ره) طي سال هاي ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ که از درد مزمن رنج مي بردند، وارد مطالعه شدند و به طور تصادفي به دو گروه فنتانيل بين جلدي و دارونما تقسيم شدند. در گروه دارونما بيماران پچ هاي مشابه با گروه درمان از نظر ظاهري دريافت کردند. شدت درد بيماران طي ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت پس از شروع درمان بر اساس Visual Analogue Scale (VAS) از بيماران پرسش و در پرونده آن ها ثبت شد. به منظور بررسي اثر درمان از آناليز اندازه گيري هاي مکرر واريانس استفاده شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماري SPSS V.13 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. داده هاي کمي به صورت ميانگين و انحراف معيار و داده هاي کيفي به صورت فراواني نمايش داده شده است. براي مقايسه داده هاي کيفي و کمي بين دو گروه در صورت تبعيت از توزيع نرمال به ترتيب از آزمون کاي دو و در متغيرهاي کمي از آزمون t-test استفاده شد. در صورت عدم تبعيت، از آزمون هاي معادل ناپارامتريک استفاده شد. سطح معني داري در اين مطالعه در حد ۰٫۰۵ درنظر گرفته شد.
يافته ها: در مجموع ۱۶۶ نفر در دو گروه فنتانيل بين جلدي (۸۶ نفر) و دارونما (۸۰ نفر) مورد بررسي قرار گرفتند. توزيع سني و جنسي بيماران مشابه بود. بر اساس آناليز repeated measurement، فنتانيل بين جلدي به طور معني داري شدت درد بيماران را طي زمان هاي پيگيري کاهش داده است (p=0.07). ميزان بروز عوارض جانبي در گروه فنتانيل ۶۲ نفر (%۷۲) و در گروه دارونما ۳۱ نفر (%۳۹) به دست آمد که به لحاظ آماري بروز عوارض جانبي در گروه فنتانيل به طور معني داري بيش از گروه دارونما بود (p=0.001).
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهد که استفاده از پچ فنتانيل بين جلدي در کاهش درد مزمن بيماران مبتلا به تومور بافت نرم يک روش موثر و بي خطر مي باشد و مي تواند موجب بهبود کيفيت زندگي در اين دسته از بيماران گردد.