مقاله مقايسه اثر آتروپين و هيوسين ان – بوتيل – برومايد (NBB) بر هموديناميك، تهوع و استفراغ در بيهوشي با راه هوايي ماسك حنجره اي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۲۰ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر آتروپين و هيوسين ان – بوتيل – برومايد (NBB) بر هموديناميك، تهوع و استفراغ در بيهوشي با راه هوايي ماسك حنجره اي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله راه هوايي ماسك حنجره اي
مقاله ترشح بزاقي
مقاله تهوع و استفراغ
مقاله هموديناميک
مقاله آتروپين
مقاله هيوسين NBB

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عليجانپور ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: ربيعي ام ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: نظيري فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: بني ‌هاشم ناديا
جناب آقای / سرکار خانم: ربيعي سيدمظفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: استفاده از راه هوايي ماسك حنجره اي (laryngeal mask air way, LMA) براي اداره راه هوايي عمل هاي انتخابي کوتاه مدت توصيه شده است؛ اما افزايش ترشحات راه هوايي و اسپاسم حنجره از عوارض آن است. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر آتروپين و هيوسين ان – بوتيل – برومايد (NBB) بر هموديناميك و تهوع استفراغ در بيهوشي با راه هوايي ماسك حنجره اي انجام پذيرفت.
روش بررسي: در اين کارآزمايي باليني دوسوکور ۱۰۰ بيمار ۵۰-۲۰ ساله با کلاس ۱ و ۲ انجمن بيهوشي امريکا باLMA  تحت بيهوشي عمومي کمتر از يک ساعت براي انجام عمل انتخابي جراحي عمومي و ارتوپدي در بيمارستان شهيد بهشتي بابل طي سال هاي ۱۳۸۶-۸۷ قرار گرفتند. بيماران به طور تصادفي به صورت يک درميان به دو گروه ۵۰ نفري تقسيم شدند. ضربان قلب و فشارخون اوليه بيماران اندازه گيري شد. به هردو گروه ميدازولام ۰٫۰۵ mg/kg، مورفين۰٫۱ mg/kg  و فنتانيل ۱٫۵ mcg/kg به عنوان پيش دارو تجويز شد. سپس به گروه اول ۰٫۵ mg آتروپين و به گروه دوم ۱۰ mg هيوسين NBB با حجم مساوي ۵ ml وريدي تزريق و پس از دو دقيقه هموديناميک کنترل شد. القا بيهوشي با تيوپنتال سديم  (5 mg/kg)انجام و LMA گذاشته شد. سپس تعداد ضربان قلب و ميزان فشارخون در دقايق متعدد ثبت گرديد. در پايان عمل جراحي و خروج LMA ميزان ترشحات راه هوايي بيماران بر اساس نياز به دفعات ساکشن مورد بررسي قرار گرفت و شدت تهوع و استفراغ پس از عمل با توجه به نياز بيماران به آنتي امتيک در ريکاوري و بخش به فواصل ۶-۲ ساعت پس از عمل بررسي و ثبت گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-13 و با آزمون هاي آماري کاي اسکوئر، يومن ويتني و Repeated measurement تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: دراين مطالعه با توجه به نياز به آنتي امتيک بين اثر ضد استفراغي دو دارو تفاوت معني داري مشاهده نشد. اثر ضدترشح بزاقي به ميزان کم، متوسط و زياد به ترتيب در گروه هيوسين ۸۰ درصد، ۱۸ درصد و ۲ درصد بود و اين ميزان در گروه آتروپين به ترتيب ۷۲درصد، ۲۲ درصد و ۶ درصد بود (P<0.05). در هر دو گروه افزايش ضربان قلب (کمتر از ۲۰ درصد) وجود داشت؛ ولي فشار متوسط شرياني افزايشي نداشت و اختلاف آماري معني داري بين دو گروه يافت نشد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که اثرات دو دارو در کاهش ميزان ترشحات راه هوايي و تهوع استفراغ تقريبا يکسان مي باشد.