مقاله مقايسه اثر تربينافين و کتوکونازول موضعي در درمان تينه آ ورسيکالر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۷ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر تربينافين و کتوکونازول موضعي در درمان تينه آ ورسيکالر
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تينه آ ورسيکالر
مقاله کتوکونازول
مقاله تربينافين
مقاله کارآزمايي باليني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رستمي مقدم اردبيل مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: ديده ور رضا
جناب آقای / سرکار خانم: نسيمي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تينه آ ورسيکالر يك عفونت شايع، خفيف و مزمن پوستي به صورت ماكول هاي كوچك و گرد متعدد با رنگ هاي مختلف سفيد، صورتي يا قهوه اي است که توسط مخمر ليپوفيل به نام پتروسپوريوم اوربيکولاريس (مالاسزيا فورفور) و به طور شايع در قسمت فوقاني تنه ايجاد مي گردد. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر تربينافين و کتوکونازول موضعي در درمان تينه آ ورسيکالر انجام شد.
روش بررسي: اين كارآزمايي باليني تصادفي شده دوسوكور روي ۶۹ بيمار مبتلا به تينه آ ورسيکالر مراجعه كننده به درمانگاه پوست بيمارستان امام خميني (ره) اردبيل كه با روش اسمير قارچي عفونت آنها ثابت شده بود؛ طي سال هاي ۸۷-۱۳۸۶ انجام شد. بيماران به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. ۳۵ بيمار با کرم تربينافين موضعي يک درصد و ۳۴ بيمار با کرم کتوکونازول موضعي ۲ درصد، يک بار در روز به مدت دوهفته تحت درمان قرار گرفتند. ۵ بيمار از گروه تربينافين و ۴ بيمار از گروه کتوکونازول به دليل عدم مراجعه براي پيگيري، از مطالعه خارج شدند. بيماران پس از پايان دوره درمان به مدت ۳ ماه، به فاصله هر يك ماه، از نظر عود ضايعات مورد پيگيري و معاينه قرار گرفتند و ميزان بهبودي و عود در پرونده بيماران طي هر دوره مراجعه ثبت گرديد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزارSPSS-16  و آزمون هاي تي و کاي اسکوئر تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: درصد بهبودي متوسط ضايعات يك ماه پس از شروع درمان در گروه تربينافين ۲۰ درصد و در گروه کتوکونازول ۳٫۳ درصد بود؛ ولي اختلاف بين دو گروه از نظر آماري معني دار نبود. درصد بهبودي متوسط دو ماه پس از شروع درمان در گروه تربينافين  67.7درصد و در گروه کتوکونازول ۶۰ درصد حاصل شد که اين تفاوت از نظر آماري معني دار نبود. درصد بهبودي کامل سه ماه پس از درمان در گروه تربينافين  73.3درصد و در گروه کتوکونازول ۱۰ درصد به دست آمد (P<0.05). درصد اسمير قارچي مثبت در پايان ماه سوم در گروه تربينافين ۱۰ درصد و در گروه کتوکونازول ۳۶٫۷ درصد به دست آمد (P<0.05).
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد که تجويز تربينافين موضعي يك درصد در درمان تينه آ ورسيکالر به دنبال سه ماه پيگيري، موثرتر از کتوکونازول موضعي ۲ درصد مي باشد.