مقاله مقايسه اثر رژيم هاي لتروزول و کلوميفن در ترکيب با گنادوتروپين ها بر ميزان بارداري بيماران مبتلا به سندروم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در فيض از صفحه ۱۲ تا ۱۷ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر رژيم هاي لتروزول و کلوميفن در ترکيب با گنادوتروپين ها بر ميزان بارداري بيماران مبتلا به سندروم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ناباروري
مقاله سندروم تخمدان پلي کيستيک
مقاله تحريك تخمك گذاري
مقاله لتروزول
مقاله کلوميفن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فروزان فرد فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: پژمان منش منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: مهديان مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدغلامعباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: اگرچه کلوميفن سيترات خط اول درمان در زنان نابارور مبتـلا به عدم تخمک گذاري مي باشد، ولي درصدي از بيماران مبتلا به سندروم تخمدان پلي کيستيک به آن مقاوم هستند. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر رژيم هاي لتروزول و کلوميفن در ترکيب با گنـادوتروپيـن ها بر ميـزان بارداري بيمـاران مبـتلا به سندروم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن انجام شد.
مواد و روش ها: ايـن مطالعـه کارآزمـايي بالينـي روي ۱۲۰ بيمـار مبتـلا به سندروم تخمـدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن انجام گرفت. بيماران به صورت تصادفي در ۲ گروه قرار گرفتند: گروه اول (۶۰ نفر) ۱۰۰mg/day کلوميفن سيترات و گروه دوم (۶۰ نفر) ۵mg/day لتروزول در روزهاي ۷-۳ سيکل قاعدگي دريافت کردند. از روز پنجم تا هشتم آمپول ۱۵۰HMG واحد روزانه به صورت عضلاني در دو گروه تجويز شد. در روز ۱۱-۱۰ سيکل قاعدگي سونوگرافي جهت تعيين ضخامت آندومتر، تعداد فوليکول غالب و افزايش دوز HMG در صورت لزوم انجام شد. و در زمـان تشکيل فوليكول غالب، بـه بيمـاران ۵۰۰۰ واحـد HCG تزريـق گرديد. بيماران دو گروه از نظر تعداد فوليكول غالب، ضخامت آندومتر، ميزان گنادوتروپين مصرفي و حاملگي مقايسه شدند.
نتايج: ميزان بارداري در بيماران تحت درمان با رژيم لتروزول بيشتر از بيماران تحت درمان با رژيم کلوميفن بود، ولي از نظر آماري معني دار نبود (۳۶٫۷ درصد در برابر ۳۳٫۳ درصد؛ P=0.702). ميانگين ضخامت آندومتر بيماران تحت درمان با رژيم لتروزول و کلوميفن به ترتيب برابر ۷٫۴۷ و ۷٫۳۹ ميلي متر (P=0.685) و نيز ميانگين تعداد فوليکول غالب آنان به ترتيب برابر ۲٫۱۸ و ۲٫۸۳ بود (P=0.087). ميانگين ميزان گنادوتروپين مصرفي در هر دو گروه برابر ۶٫۷۸ بود (P=0.941).
نتيجه گيري: در بيماران مبتلا به سندروم تخمدان پلي کيستيک مقاوم به کلوميفن، لتروزول به اندازه کلوميفن مي تواند در تحريک تخمک گذاري در رژيم هاي ترکيبي با گنادوتروپين ها موثر باشد.