مقاله مقايسه اثر والوون، ژلاتين و محلول رينگر بر وضعيت هموديناميک بيماران کانديد پيوند عروق کرونر در طول انتقال به بخش مراقبت هاي ويژه و ساعات بعد از جراحي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۳۸ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: مقايسه اثر والوون، ژلاتين و محلول رينگر بر وضعيت هموديناميک بيماران کانديد پيوند عروق کرونر در طول انتقال به بخش مراقبت هاي ويژه و ساعات بعد از جراحي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله والوون
مقاله ژلاتين
مقاله رينگر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علوي سيدمصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: بابايي تورج
جناب آقای / سرکار خانم: صادق ‌پورطبايي علي
جناب آقای / سرکار خانم: نقي پور بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: صديقي نژاد عباس
جناب آقای / سرکار خانم: جرينشين هاشم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تغييرات هموديناميکي در بيماران تحت عمل جراحي قلب باز پس از انتقال به بخش مراقبت هاي ويژه و در ساعات اوليه بستري بسيار شايع مي باشد. شايعترين علت افت فشار خون در بخش مراقبت هاي ويژه بعد از اعمال جراحي کمبود حجم داخل عروقي مي باشد و جبران حجم کافي و مناسب داخل عروقي بعد از جدا شدن از دستگاه گردش خون برون پيکري در جهت ثبات هموديناميکي بعد از عمل يک اصل مهم است. هدف اين مطالعه مقايسه استفاده از سه محلول جايگزين حجم خون هيدروکسي اتيل استارچ ۶%، ژلاتين ۴% و رينگر بر وضعيت هموديناميک بيماران تحت عمل جراحي پيوند عروق کرونر مي باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تصادفي باليني دو سو کور، ۹۲ بيمار که کانديد عمل جراحي کرونري باي پس با پمپ قلبي ريوي برون پيکري بودند، بطور تصادفي در سه گروه قرار گرفتند. در گروه اول از محلول رينگر لاکتات، درگروه دوم ژلاتين و در گروه سوم از هيدروکسي اتيل استارچ ۶% (والوون) استفاده شد.کليه يافته هاي دموگرافيک و پارامترهاي خون شامل الکتروليت و ايندکس هاي هموديناميک مانند ضربان قلب، فشار متوسط شرياني، فشار خون سيستوليک، فشار خون دياستوليک، فشار وريدي مرکزي، برون ده قلب، برون ده ادرار و بروز تغييرات ريتم قلب در طي ۲۴ ساعت اول بستري ثبت گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي One-Way ANOVA (همراه با آزمون (Bonferroni Post – hoc و نيز Pearson’s chi square استفاده شد. بررسي روند تغييرات شاخص هاي هموديناميک در طول زمان و مقايسه آن در گروه هاي مورد مطالعه توسط مدل هاي Repeated Measure ANOVA انجام شد.
يافته ها: ميزان حجم لازم براي جايگزيني در بيماران براي حفظ فشار وريد مرکزي در رنج نرمال (۷ – ۱۴ mmHG) و فشار خون مناسب، در زمان اتمام جراحي و نيز در مدت ۲۴ ساعت اول اقامت در بخش مراقبت هاي ويژه در گروه هيدروکسي اتيل استارچ ۶% بطور معني داري کمتر از گروه ژلاتين ۴% و رينگر بود ((p – Value=0.001 ولي تفاوتي واضح بين گروه رينگر و ژلاتين ۴% وجود نداشت. ميزان حجم ادرار در ۴ ساعت اول و همچنين ۲۴ ساعت اقامت در بخش مراقبت هاي ويژه در گروه هيدروکسي اتيل استارچ ۶% بطور معني داري بيشتر از گروه رينگر و ژلاتين ۴ % بود (p – Value=0.03) همچنين ميانگين سطح سرمي کراتينين به طور معني داري از دو گروه ديگر کمتر مي باشد ((p – Value=0.004.
نتيجه گيـري: هيدروکسي اتيل استارچ ۶% يک محلول حجم دنده موثر در مقايسه با محلول هاي ژلاتين ۴% و رينگر بوده استفاده از آن در کوتاه مدت اثرات بهتري در وضعيت هموديناميک و عملکرد کليه نسبت به محلول هاي رينگر و ژلاتين دارد.