مقاله مقايسه الگوي تغذيه و فعاليت جسماني بين كودكان و نوجوانان چاق مبتلا و غير مبتلا به سندرم متابوليك که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۳۶ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه الگوي تغذيه و فعاليت جسماني بين كودكان و نوجوانان چاق مبتلا و غير مبتلا به سندرم متابوليك
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله چاقي
مقاله كودكان
مقاله سندرم متابوليك
مقاله تغذيه
مقاله فعاليت جسمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كليشادي رويا
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي پور مهين
جناب آقای / سرکار خانم: ضيايي مژده
جناب آقای / سرکار خانم: قطره ساماني شهره
جناب آقای / سرکار خانم: پورصفا پريناز
جناب آقای / سرکار خانم: خاوريان نوشين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: با توجه به شروع بيماريهاي مزمن سنين بزرگسالي و عوامل زمينه ساز آنها از جمله سندرم متابوليك از اوايل عمر، شناخت عوامل موثر و شروع هر چه زودتر اقدامات مداخله اي، فوايد كوتاه مدت و دراز مدت بيشتري در برخواهد داشت. مطالعه حاضر الگوي تغذيه و فعاليت جسماني كودكان و نوجوانان چاق با و بدون سندرم متابوليك را مورد مقايسه قرار داد.
روش بررسي: اين مطالعه مورد شاهدي در سال ۸۶-۱۳۸۵ بر روي ۸۲۵ كودك و نوجوان ۶ تا ۱۷ ساله دچار اضافه وزن و چاقي (نمايه توده بدني برابر يا بيش از صدك ۸۵) در دو گروه با يا بدون سندرم متابوليك انجام شد. الگوي غذايي و فعاليت فيزيكي آنها مورد مقايسه قرار گرفت. داده ها در نرم افزار آماري SPSS 15 با استفاده از آزمونهاي آماريt- test ، كاي زوج و رگرسيون مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: مقايسه ميانگين تعداد بار مصرف مواد غذايي و ميزان فعاليت جسماني بين دو گروه مبتلا و غير مبتلا به سندرم متابوليك نشان دهنده اين مطلب بود كه افزايش مصرف گوشت، تخم مرغ، لبنيات، مغزهاي گياهي، سبزيجات و ميوه جات با كاهش احتمال ابتلا به سندرم متابوليك ارتباط معني داري دارد. از طرفي فعاليت جسماني مبتلايان به سندرم متابوليك كمتر از گروه غير مبتلا بود، گرچه اين تفاوت معني دار نبود.
نتيجه گيري: با توجه به شيوع روز افزون چاقي و سندرم متابوليك در كودكان و نوجوانان و ارتباط آن با عادات غذايي و الگوي فعاليت بدني ايشان و با توجه به تثبيت عادات از دوران كودكي، لازم است توجه بيشتري به شيوه زندگي كودكان و نوجوانان و پيشگيري از بيماريهاي مزمن سنين بعدي صورت گيرد.