مقاله مقايسه برخي از ويژگي هاي فنوتيپي، سرولوژيکي و مولکولي جدايه هاي Pseudomonas syringae pv. syringae عامل شانکر درختان ميوه هسته دار و بلايت غلات که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۳۱۷ تا ۳۳۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه برخي از ويژگي هاي فنوتيپي، سرولوژيکي و مولکولي جدايه هاي Pseudomonas syringae pv. syringae عامل شانکر درختان ميوه هسته دار و بلايت غلات
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله P. syringage pv. syringae
مقاله شانکر درختان ميوه هسته دار
مقاله بلايت باکتريايي غلات
مقاله ناهمگوني پاتووار
مقاله ويژگي هاي فنوتيپي
مقاله بيماريزايي
مقاله سرولوژي
مقاله الگوي پروتئيني و آيزوزايمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: الداغي مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: رحيميان حشمت اله
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
باکتري هاي موجود در گروه Pseudomonas syringae pv. syringae مجموعه ناهمگني را تشکيل داده که داراي طيف وسيعي از باکتري هاي بيماريزا با دامنه ميزباني متنوع مي باشد. بيماري هاي شانکر درختان ميوه هسته دار و بلايت برگي گندم و جو از جمله بيماري هايي هستند که بوسيله جدايه هاي اين باکتري ايجاد مي گردند. جهت تشخيص جنبه هاي متمايز کننده جدايه هاي اين پاتووار در روي اين دو گروه ميزبان (هسته داران و غلات) ، ويژگي هاي فنوتيپي جدايه ها با انجام ۱۳۳ آزمون بيوشيميايي و تغذيه اي مورد مقايسه قرار گرفت. واکنش تمامي جدايه هاي باکتري از هر دو گروه ميزباني، در آزمونهاي مختلف مشابه يکديگر بوده و تنها در مصرف تري هالوز و آلفا دي مليبيوز از يکديگر قابل تمايز بودند. آنتي بيوگرام جدايه هاي عامل اين دو بيماري اختلافات کمي را با يکديگر نشان دادند. در مقابل نتايج آزمون بيماريزايي نشانگر اختصاصي بودن جدايه ها بر روي ميزبان اصلي آنها بود. به علاوه جدايه هايي که در آزمون بيماريزايي علايم شديدتري را روي ميزبان ها بوجود آوردند، داراي قدرت توليد توکسين (سرينگومايسين) بيشتري بودند. آنتي سرم عليه نماينده جدايه هاي هر دو گروه ميزباني در خرگوش توليد و در مقايسه سرولوژيکي به کار برده شد. نتايج نشان داد که با کمک آزمون هاي سرولوژيکي مي توان با درجه اطمينان بالايي جدايه هاي اين دو گروه ميزباني را از يکديگر متمايز ساخت. الکتروفورز پروتئين هاي محلول، شباهت زياد الگوي پروتئيني جدايه هاي دو گروه ميزباني را نشان داد. البته معدودي از نوارهاي پروتئيني در بين جدايه ها متفاوت بودند که خود نشان دهنده ناهمگوني حتي در درون جدايه هاي هر گروه مي باشد. از نقوش آيزوزايمي براي تفکيک جدايه هاي اين دو گروه نيز بهره گرفته شد. الگوي آنزيمي سوپراکسيد ديسميوتاز و در درجه بعدي نقوش استرازي قادر به تفکيک جدايه هاي دو گروه ميزباني از يکديگر بودند. اين نتايج نشان دهنده  وجود ناهمگوني در جدايه هاي P. syringage pv. syringae و نياز به انجام بررسي هاي وسيع و همه جانبه در جهت روشن ساختن طبقه بندي آنها مي باشد.