مقاله مقايسه بقاي کوتاه مدت و عوامل مرتبط با آن در ميان مبتلايان و غيرمبتلايان به نقص شديد کارکردي بطن چپ به دنبال جراحي پيوند باي پس شريان کرونري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله پزشكي كوثر از صفحه ۲۱۳ تا ۲۱۹ منتشر شده است.
نام: مقايسه بقاي کوتاه مدت و عوامل مرتبط با آن در ميان مبتلايان و غيرمبتلايان به نقص شديد کارکردي بطن چپ به دنبال جراحي پيوند باي پس شريان کرونري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيوند باي پس شريان کرونري
مقاله نارسايي بطن چپ
مقاله بقاي کوتاه مدت
مقاله ريسک فاکتور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناصري محمدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: محبي حسنعلي
جناب آقای / سرکار خانم: مشکاني فراهاني مريم
جناب آقای / سرکار خانم: تيموري مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف: اگرچه پيش اگهي بيماري هاي پيشرفته ايسکميک قلب و عروقي خوب نيست، نقش درماني پيوند باي پس شريان کرونري در بيماران مبتلا به نقص شديد کارکردي بطن چپ مشخص نيست. اين مطالعه با هدف بررسي و مقايسه نتايج عمل جراحي و بقاي بيماران جراحي شده با توجه به ميزان کارکرد بطن چپ و نارسايي آن انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه هم گروهي گذشته نگر روي ۱۰۲۴ بيمار که از بهمن ۱۳۸۲ تا بهمن ۱۳۸۶ در يکي از بيمارستان هاي شهر تهران تحت پيوند باي پس شريان کرونري قرار گرفته بودند، انجام شد. بيماران در دو گروه بدون نارسايي بطن چپ و گروه با نارسايي بطن چپ با برون ده قلبي مساوي و يا کمتر از ۳۵% قرار گرفتند. يافته ها با شاخص هاي آماري توصيفي و آناليزهاي کاپلان- ماير و رگرسيون کاکس به کمک نرم افزار SPSS 17 تحليل شد.
يافته ها: بقاي يک ساله مبتلايان به نقص شديد کارکردي بطن چپ ۹۰٫۱% و غيرمبتلايان به نقص کارکردي بطن چپ ۹۹% بود که بين دو گروه اختلاف معني دار نداشت (p=0.083). نرخ مرگ ومير بيمارستاني ۱٫۴% بود. سن بالا، نارسايي بطن چپ، نارسايي کليوي، فشارخون بالا، کلاس عملکردي ۳ و NYHA 4 بر بقاي يک ساله بيماران موثر بود، ولي تاثير آن بر بقاي دو گروه متفاوت نبود.
 نتيجه گيري: پيوند باي پس شريان کرونري در نارسايي بطن چپ و مبتلايان نقص شديد کارکردي مي تواند به صورت ايمن انجام شود و با بقاي قابل قبول کوتاه مدت همراه است. اين اقدام اگرچه عوارض قلبي و مرگ و مير بالاتري دارد، ولي به نظر مي رسد از نظر درماني داراي منافع بالقوه اي براي بيماران است.