مقاله مقايسه تاثير روايت درماني و رژيم درماني بر شاخص توده بدن زنان مبتلا به اضافه وزن و چاقي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مجله علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران از صفحه ۵۳ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير روايت درماني و رژيم درماني بر شاخص توده بدن زنان مبتلا به اضافه وزن و چاقي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روايت درماني
مقاله شاخص توده بدن (BMI)
مقاله رژيم درماني
مقاله اضافه وزن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مكيان سميه سادات
جناب آقای / سرکار خانم: اسكندري حسين
جناب آقای / سرکار خانم: برجعلي احمد
جناب آقای / سرکار خانم: قدسي دل آرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: اين مطالعه با توجه به اهميت شاخص توده بدن BMI (Body Mass Index) در زنان مبتلا به اضافه وزن و چاقي و نقش روايت هاي زندگي در شكل گيري اضافه وزن و با هدف مقايسه نقش رژيم هاي غذايي و مداخله هاي روايتي در كاهش توده بدن زنان مبتلا به اضافه وزن انجام گرفت.
افراد و روش ها: در اين مطالعه كه يك طرح نيمه آزمايشي مداخله اي بود، از بين مراجعه كنندگان به كلينيك تخصصي تغذيه و رژيم درماني، ۳۰ زن مبتلا به اضافه وزن به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايشي ۱ فقط تحت رژيم درماني (به مدت ۵ هفته)، گروه ۲ علاوه بر رژيم درماني، تحت روايت درماني نيز قرار گرفتند. گروه كنترل نيز هيچ مداخله اي دريافت نكردند. وزن افراد با حداقل لباس با ترازوي Seca با دقت ۰٫۵ كيلوگرم و قد افراد در حالت ايستاده با قدسنج متصل به ترازو با دقت ۰٫۵ سانتي متر اندازه گيري شد. BMIبا تقسيم وزن بر مجذور قد بر حسب متر اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS16 و آزمون تحليل كوواريانس و آزمون t داده هاي وابسته تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: تحليل داده ها نشان داد در پايان مطالعه رژيم درماني به تنهايي در كاهش توده بدن اثر معني داري نداشت (P>0.05) اما در گروه ۲ كه روايت درماني نيز به همراه رژيم درماني براي آنها اعمال مي شد، كاهش معني داري در توده بدن ديده شد (P<0.001). مقايسه ميانگين هاي ۳ گروه مورد مطالعه نشان داد كه تفاوت معني داري در اثرگذاري رژيم غذايي و روايت درماني بر توده بدن در نمونه هاي مورد بررسي وجود نداشت.
نتيجه گيري: مشخص شد روايت درماني، فاز اوليه درمان را به اصلاح روايت هاي زندگي كه حول اضافه وزن مي گردد، اختصاص مي دهد كه همگام با رژيم غذايي اجرا مي شود. به عبارتي فاز دوم درمان كه به كاهش BMI منجر مي شود، بعد از اصلاح روايت هاي زندگي زنان چاق اتفاق مي افتد. رژيم درماني، به علت اينكه با روايت هاي زندگي زنان چاق همگام نيست، نقشي در اصلاح روايت هاي زندگي براي عملكرد موفق تر رژيم هاي غذايي ندارد. با توجه به اثر بخشي روايت درماني بر كاهش توده بدن و مشخص شدن عدم اثربخشي رژيم هاي غذايي به تنهايي، نياز به بررسي روايت هاي زندگي زنان مبتلا به اضافه وزن و اصلاح آن ديده مي شود.