مقاله مقايسه تاثير سداتيو مخلوط هاي پروپوفول، فنتانيل و پروپوفول، ميدازولام براي ايجاد سديشن در اعمال ميکرولانژيال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در پژوهش در پزشکي از صفحه ۴۱ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير سداتيو مخلوط هاي پروپوفول، فنتانيل و پروپوفول، ميدازولام براي ايجاد سديشن در اعمال ميکرولانژيال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سديشن
مقاله جراحي ميکرولارنژيال
مقاله پروپوفول
مقاله ميدازولام
مقاله فنتانيل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي دهکردي مسيح
جناب آقای / سرکار خانم: رضوي سيدسجاد
جناب آقای / سرکار خانم: مومن زاده سيروس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به روند رو به رشد اعمال جراحي ناحيه حنجره و نياز به محافظت از راه هوايي در حين و بعد از عمل و وجود رژيم هاي درماني مختلف براي ايجاد سديشن، دو رژيم پروپوفول، ميدازولام و پروپوفول، فنتانيل در اعمال جراحي ميکرولارنژيال مقايسه شد.
روش بررسي: در اين کارآزمايي باليني، ۴۰ بيمار که به طور مستمر مراجعه و تحت عمل جراحي ميکرولارنژيال قرار گرفته بودند و جز گروه ASA I- II بودند، در دو گروه اتفاقي قرار گرفتند. در کليه بيماران پروپوفول با دوز ۵٫۰ ميلي گرم در کيلوگرم به صورت بولوز و سپس ۵۰ ميکروگرم در کيلوگرم دردقيقه انفوزيون وريدي استفاده گرديد. در يک گروه به همراه پروپوفول از ميدازولام به ميزان ۰۳٫۰ ميلي گرم در کيلوگرم و در گروه بعدي از فنتانيل به ميزان ۲ ميکرو گرم در کيلوگرم بصوررت بولوز استفاده شد. تاثير دو دسته دارو در ايجاد سديشن توسط طبقه بندي Ramsay مورد بررسي قرار گرفت. نياز به دوز اضافه، فشارخون، ضربان قلب و اشباع اکسيژن خون شرياني و همچنين زمان ريکاوري و عوارضي همچون تهوع و استفراغ و يادآوري خاطرات زمان عمل در بيماران بررسي شد.
يافته ها: افراد دو گروه از نظر تعداد، سن، جنس، علايم حياتي قبل از عمل، نياز به دوز اضافه پروپوفول، فشار خون سيستولي و متوسط فشارخون سيستولي حين لارنگوسکوپي اختلاف معني داري با هم نداشتند (NS) .اما متوسط فشارسيستولي ۱ دقيقه بعد از قطع لارنگوسکپي در گروه ميدازولام سريع تر به حد پايه نزديک مي گرديد (P<0.01). متوسط تعداد ضربان قلب متعاقب قطع تحريک در گروه فنتانيل زودتر به حد پايه نزديک مي شد، هم چنين افت ضربان قلب با تجويز فنتانيل بيشتر بود (P<0.02) .متوسط اشباع اکسيژن خون شرياني در هنگام لارنگوسکوپي در گروه فنتانيل افت بيشتري را نشان داد (P<0.05) .زمان هوشياري در گروه ميدازولام سريع تر بود (P<0.01) .شيوع تهوع استفراغ در گروه فنتانيل بيشتر و آمنزي در گروه ميدازولام به نحو چشم گيري شايع تر بود (P<0.01).
نتيجه گيري: رژيم پروپوفول، ميدازولام به همراه بلوک حنجره اي و بي حسي ناحيه اي نه تنها از ريکاوري سريع تر و با يادآوري خاطرات نامطلوب کمتري برخوردار است، بلکه از افت اشباع اکسيژن شرياني در هنگام لارنگوسکوپي نسبت به گروه پروپوفول، فنتالين بهتر جلوگيري مي نمايد.