مقاله مقايسه تاثير شيمي درماني استاندارد و اثر ترکيبي آن با Cetuximab بر ميزان بقا در مبتلايان به سرطان پيشرفته کولون که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر ۱۳۸۸ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۳۰ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير شيمي درماني استاندارد و اثر ترکيبي آن با Cetuximab بر ميزان بقا در مبتلايان به سرطان پيشرفته کولون
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مونوکلونال آنتي بادي
مقاله سرطان کولون
مقاله بقا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضوي سيدمحسن
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي سليم مهديه
جناب آقای / سرکار خانم: عطاريان حميد
جناب آقای / سرکار خانم: رفعت جهانگير
جناب آقای / سرکار خانم: مرتضوي زاده سيدمحمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شيرعلي امير
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي پور احسان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در سال هاي اخير تحول ايجاد شده در شناخت بيولوژي مولکولي سلول تومورال و کشف اهميت رسپتور رشد سلولي در رشد و گسترش خيلي از تومورهاي توپر از جمله سرطان کولورکتال و غيرسلول کوچک ريه، استفاده از داروهايي که مستقيما اين گيرنده را مورد هدف قرار مي دهند رايج شده است. يکي از اين داروها cetuximab  يا Erbitux است يک منوکلونال آنتي بادي از نوع IgG که برعليه رسپتور رشد سلولي يا Epidermal growth factor  عمل مي کند و يکي از پيشرفت هاي اخير در درمان سرطان کولورکتال پيشرفته تلقي مي شد. هدف از اين مطالعه مقايسه تاثير شيمي درماني استاندارد و ترکيب شيمي درماني استاندارد باCetuximab  بر ميزان بقا در مبتلايان به سرطان پيشرفته کولون است. مطالعه در زماني انجام شد که موتاسيون  k-ras  به عنوان يک عامل تعيين کننده درمان مطرح نشده بود.
روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي ۹۱ بيمار۲۰ تا ۸۰ سال، با سرطان پيشرفته عودکننده کولون مورد بررسي قرار گرفتند. از اين تعداد ۴۷ بيمار به طور تصادفي تحت درمان باکموتراپي استاندارد رايج و ۴۴ بيمار تحت کموتراپي و
Cetuximab  قرار گرفتند. درمان تا زمان بروز عوارض پيشرفته، اتمام دوره درمان و يا مرگ بيمار ادامه يافت و بدين ترتيب مدت بقا در دو گروه درماني با هم مقايسه شدند.
پس از جمع آوري داده ها، يافته ها در قالب جداول آماري، نمودار و شاخص هاي عددي ارايه شد. براي بررسي زمان بقا بيماران از جدول کاپلان ماير، براي مقايسه طول زمان بقا در دو گروه از آزمون هاي لگ مار
(Logmar) و بريسلو (Breslow)  و همچنين از آزمون مجذور کاي و تست دقيق فيشر براي مقايسه تعداد مرگ در هر گروه استفاده شد. سطح معني داري %۵ درنظر گرفته شد و کليه آناليزها در محيط نرم افزار SPSS V.15.0 انجام شدند.
يافته ها: جمعا ۹۱ بيمار مبتلا به سرطان پيشرفته کولون با دامنه سني بين ۷۶-۲۰ سال و kf>%60 در فاصله زماني بين تير ماه ۱۳۸۳ و آبان ماه ۱۳۸۶ مورد بررسي قرار گرفتند. از اين تعداد ۴۴ بيمار (%۴۸) درمان ترکيبي و ۴۷ بيمار (%۵۲) درمان استاندارد دريافت کردند.
از ۴۷ بيماري که درمان استاندارد گرفتند ۱۸ نفر (%۳۸٫۳) و در روش ترکيبي، ۱۳ نفر (%۲۹٫۵) تا پايان مطالعه فوت کردند. متوسط طول عمر در بين بيماراني که روش درماني استاندارد گرفتند ۲۳۶±۲۰ روز و متوسط طول عمر در بين بيماراني که روش درماني ترکيبي گرفتند ۳۰۱±۲۷ روز بود. آزمون آماري اختلاف معني داري را بين متوسط زمان بقا بيماران نشان نداد (p=0.2011).
نتيجه گيري: با وجود اينکه Cetuximab باعث بهبود ميزان پاسخ و پيشرفت بيماري مي شود، ولي با توجه به نتايج مطالعه موجود به نظر نمي رسد به کارگيري مونوکلونال آنتي بادي در بيماران مبتلا به مراحل انتهايي سرطان کولورکتال موجب افزايش ميزان بقا گردد، جز اينکه تعيين کننده هاي ديگري در انتخاب بيماران وارد شود.