مقاله مقايسه تاثير مصرف روغن زيتون و روغن آفتابگردان بر سطح قند و چربي هاي خون ناشتا و پس از مصرف صبحانه در زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران از صفحه ۷۵ تا ۸۹ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير مصرف روغن زيتون و روغن آفتابگردان بر سطح قند و چربي هاي خون ناشتا و پس از مصرف صبحانه در زنان يائسه مبتلا به ديابت نوع ۲
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله گلوكز خون
مقاله ليپيدهاي خون
مقاله روغن زيتون
مقاله روغن آفتابگردان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آرمين سالومه
جناب آقای / سرکار خانم: طالبان فروغ اعظم
جناب آقای / سرکار خانم: طاهباز فريده
جناب آقای / سرکار خانم: محرابي يداله
جناب آقای / سرکار خانم: كمالي زينت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: افزايش سطح ترييگليسريد ناشتا و پس از صرف غذا و كاهشHDL-C خون، شايعيترين اختلال مربوط به چربي در افراد ديابتي، است كه عامل خطر بيماري هاي قلبي عروقي است. اين مشكل را مييتوان با تغييراتي در برنامه غذايي، از جمله كاهش دريافت (SFA (Saturated Fatty Acid و جايگزيني آن با (MUFA (Monounsaturated Fatty Acid يا (PUFA (Polyunsaturated Fatty Acid كنترل كرد. در مطالعه حاضر، تاثير مصرف روغن زيتون و روغن آفتابگردان بر سطح قند و چربي هاي خون مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش ها: مطالعه به روش كارآزمايي بالينيِ متقاطع تصادفي، روي ۱۵ زن يائسه مبتلا به ديابت نوع ۲ با ميانگين سني ۱٫۲
±۵۱٫۷ سال انجام شد. ابتدا ميانگين دريافت روغن نباتي جامد ۳ روز بيماران (۲٫۳±۱۶٫۱ گرم) محاسبه شد و سپس معادل آن (۴۰ درصد از كل چربي مصرفي) به صورت روغن زيتون يا آفتابگردان به مدت ۳ هفته ديگر روغن هاي جايگزين را مصرف كردند. داده هاي دريافت غذايي با استفاده از يادآمد ۲۴ ساعته غذا در آغاز بررسي و پايان هفته هاي ۳، ۶ و ۹ جمع آوري و با نرميافزار Nutritionist IV آناليز شد. ارزيابي تن سنجي، فعاليت بدني و اندازه گيري سطح قند و چربي هاي خون ناشتا و پس از صرف غذا نيز در پايان هفته هاي ۳، ۶ و ۹ انجام شد. براي ارزيابي سطح قند و چربي خون پس از صرف غذا در اين مراحل، افراد صبحانه متداول خود را خوردند.
يافته هاي: مقايسه يافته هاي حاصل از دوره هاي مصرف دو نوع روغن، كاهش معني داري در سطح گلوكز و ترييگليسريد ناشتا (۰۱/۰>
P)، ترييگليسريد پس از صرف غذا و  (P<0/05) TG/HDL-Cرا در اثر مصرف روغن زيتون نسبت به روغن آفتابگردان نشان داد. شاخص هاي تن سنجي، فعاليت بدني و دريافت انرژي و مواد مغذي افراد در مراحل مختلف بررسي، تغييـر معني داري نكرد و جايگزيني روغن ها به طور معني داري سبب افزايش دريافت MUFA، PUFA وكاهش دريافت SFA شد (۰۱/۰ >P).
نتيجه گيري: جايگزيني روغن زيتون به عنوان بخشي از چربي غذاي روزانه در برنامه غذايي مبتلايان به ديابت جهت كاهش خطر بيماري هاي قلبي عروقي، مناسب تر از جايگزيني با روغن آفتابگردان است.