مقاله مقايسه تاثير پازل و سخنراني برنامه ريزي شده بر ادراك دانشجويان پرستاري از فضاي رواني – اجتماعي كلاس هاي درس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله ايراني آموزش در علوم پزشكي از صفحه ۲۹۰ تا ۳۰۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه تاثير پازل و سخنراني برنامه ريزي شده بر ادراك دانشجويان پرستاري از فضاي رواني – اجتماعي كلاس هاي درس
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله يادگيري مشارکتي
مقاله سخنراني برنامه ريزي شده
مقاله پازل
مقاله فضاي رواني – اجتماعي
مقاله ارتقاي ادراک
مقاله دانشجويان پرستاري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ترابي زاده كامليا
جناب آقای / سرکار خانم: فتحي‌ آذر اسكندر
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني آزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: روش هاي آموزش مشاركتي، از جمله روش پازل، مي توانند نقش مثبتي در ارتقاي كيفيت فضاي رواني – اجتماعي محيط هاي آموزشي داشته باشند. هدف اين مطالعه تعيين ادراك دانشجويان پرستاري از فضاي رواني – اجتماعي كلاس هاي درس و بررسي تاثير دو روش فعال آموزشي، سخنراني برنامه ريزي شده و پازل، در ارتقاي ادراك دانشجويان پرستاري از اين فضا مي باشد.
روش ها: در اين مطالعه شبه تجربي با طرح پيش آزمون – پس آزمون، ۵۰ نفر دانشجوي سال دوم پرستاري دانشگاه علوم پزشكي تبريز شركت داده شدند. پس از تعيين ادراك اوليه دانشجويان نسبت به فضاي رواني – اجتماعي كلاس هاي درس، دانشجويان در دو گروه به مدت شش جلسه در قالب درس مراقبت هاي پرستاري در بيماري هاي دستگاه گوارش، تحت آموزش قرار گرفتند. آموزش اين دانشجويان با دو روش متفاوت آموزشي سخنراني برنامه ريزي شده (۲۴ دانشجو) و پازل (۲۶ دانشجو) انجام گرفت. در انتهاي برنامه آموزشي، ادراك دانشجويان پرستاري در مورد فضاي رواني – اجتماعي كلاس درس دوباره بررسي شد. براي سنجش اين ادراك از «سياهه محيط آموزش كلاسي» استفاده گرديد. داده هاي مطالعه با استفاده از نرم افزار آماري SPSS و آزمون هاي ويلكاكسون و من – ويتني مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: ادراك دانشجويان پرستاري در مورد فضاي رواني – اجتماعي كلاس هاي درسي در سطح متوسطي قرار داشت و هر دو روش سخنراني برنامه ريزي شده و پازل توانسته بودند به صورت معني داري اين ادراك را ارتقا دهند. بين اين دو روش فعال آموزشي از نظر تاثير بر ادراك دانشجويان پرستاري از فضاي رواني – اجتماعي كلاس هاي درسي تفاوت معني داري وجود نداشت.
نتيجه گيري: با توجه به تاثير مناسب دو روش آموزشي فعال، سخنراني برنامه ريزي شده و پازل، توصيه مي شود كه مربيان پرستاري از اين روش ها بيشتر در آموزش نظري دانشجويان خود استفاده نمايند تا علاقه دانشجويان به مطالب درسي و محيط هاي آموزشي ارتقا يابد.