مقاله مقايسه تغييرات نشانگرهاي زيستي آنتي ژن كارسينوژن جنيني، قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ و آنزيم تلومراز در نمونه هاي بيماران مبتلا به سرطان ياخته هاي كوچك و غير كوچك ريه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۱۸ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه تغييرات نشانگرهاي زيستي آنتي ژن كارسينوژن جنيني، قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ و آنزيم تلومراز در نمونه هاي بيماران مبتلا به سرطان ياخته هاي كوچك و غير كوچك ريه
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تلومراز
مقاله سرطان ريه
مقاله قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹
مقاله كارسينوژن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علني بهرنگ
جناب آقای / سرکار خانم: انصارين خليل
جناب آقای / سرکار خانم: سلمي زاده محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: چراغي ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: امروزه نقش نشانگرهاي توموري در تشخيص و پيش آگهي سرطان ريه تحت مطالعه و بررسي مي باشد. در اين مطالعه ارتباط سطوح سرمي نشانگر هاي توموري آنتي ژن كارسينوژن جنيني و قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ (Cyfra21-1) با فعاليت آنزيم تلومراز در سطح بيوپسي بيماران مبتلا به سرطان ريه و گروه شاهد مورد بررسي قرار گرفت.
روش كار: در اين مطالعه موردي – شاهدي تعداد ۵۰ فرد مبتلا به سرطان ريه به عنوان گروه مورد و ۲۰ بيمار مبتلا به بيماريهاي غيرتومورال ريوي به عنوان گروه شاهد مورد بررسي قرار گرفتند. ميزان فعاليت تلومراز با روشPCR–ELISA در نمونه هاي بيوپسي و سطوح سرمي آنتي ژن كارسينوژن جنيني و قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ به روش اليزا اندازه گيري شد و داده هاي حاصله با استفاده از آزمون هاي آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: ميانگين غلظت سرمي آنتي ژن كارسينوژن جنيني، قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ به همراه فعاليت آنزيم تلومراز نمونه هاي بيوپسي در بيماران بطور معني داري بالاتر از گروه شاهد بود. همبستگي مستقيم و معني داري بين غلظت هاي سرمي آنتي ژن كارسينوژن جنيني و قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ ديده شد. بين سطوح سرمي آنتي ژن كارسينوژن جنيني و قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ با فعاليت آنزيم تلومراز در سطح بيوپسي بيماران همبستگي مثبت معني داري مشاهده شد. ميانگين غلظت سرمي قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ و آنتي ژن كارسينوژن جنيني افراد مبتلا به كارسينوماي ياخته غير كوچك نسبت به كارسينوماي ياخته كوچك بالا و معني دار ديده شد. بيماران مبتلا به كارسينوماي ياخته كوچك ميانگين غلظت تلومراز بالا و معني داري نسبت به كاسينوماي ياخته غير كوچك داشتند.
نتيجه نهايي: بر اساس يافته هاي اين مطالعه مي توان فرض پيشنهاد نمود كه اندازه فعاليت آنزيم تلومراز در سطح بيوپسي براي تشخيص نوع ياخته هاي كوچك سرطان ريه و غلظت سرمي آنتي ژن كارسينوژن جنيني براي كارسينوماي بشره اي و قطعه محلول سيتوكراتين ۱۹ براي كارسينوماي سنگفرشي ياخته هاي غير كوچك سرطان ريه مورد استفاده قرار گيرد.