مقاله مقايسه تغييرات هموديناميك و درد پس از اعمال جراحي انتخابي فتق و بيضه پايين نيامده در اطفال ۱ تا ۱۲ ساله در دو روش بي حسي نخاعي با ليدوكائين %۲ و بيهوشي عمومي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله انجمن آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه از صفحه ۴۶ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه تغييرات هموديناميك و درد پس از اعمال جراحي انتخابي فتق و بيضه پايين نيامده در اطفال ۱ تا ۱۲ ساله در دو روش بي حسي نخاعي با ليدوكائين %۲ و بيهوشي عمومي
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بي حسي داخل نخاعي
مقاله هرني اينگوال
مقاله فنتانيل
مقاله ليدوكائين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مكرم دري مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي نفيسه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بي حسي نورآگزيال به دليل شروع سريع بي حسي، اجتناب از تجويز بسياري از داروهاي سيستميک و شل کننده هاي عضلاني در بيماران نيازمند به بيهوشي به ويژه بيهوشي اطفال مورد توجه است. از اين ميان بيهوشي داخل نخاعي با تامين سطح و عمق مناسب بي دردي براي عمل جراحي از ويژگي خاصي برخوردار است.
مواد و روش ها: در اعمال جراحي شايع در اطفال مانند فتق اينگوينال و بيضه پايين نيامده اغلب نياز به سطح بي حسي تا سطح درماتوم T10 است و بلوک کودال گاه بي دردي مناسبي در اين سطح ايجاد نمي کند. مطالعه حاضر براي بررسي بي حسي به روش داخل نخاعي و مقايسه آن با بيهوشي عمومي در اطفال ۱ تا ۱۲ ساله اي که براي عمل انتخابي فتق اينگوينال يا بيضه پايين نيامده کانديد شده بودند، طراحي شد. پس از تخصيص تصادفي به روش بلوک هاي متغير، هر دو گروه آتروپين و کتامين به عنوان پيش دارو دريافت کردند. ۷۷ بيمار در گروه بيهوشي پس از دريافت تيوپنتال، آتراکوريوم و فنتانيل لوله گذاري شدند. بيهوشي با مخلوط هالوتان و نايتروس اکسايد ادامه يافت. درگروه بي حسي داخل نخاعي ۶۹ نفر قرار داشتند که پس از القاي بيهوشي با هالوتان، ليدوکائين در فضاي داخل نخاعي تزريق شد. هر دو گروه از لحاظ تغييرات هموديناميک، زمان پايان عمل تا خروج از اتاق عمل و شدت درد در ريکاوري با معيار چئوپس و نرم افزار آماري SPSS مورد بررسي قرار گرفتند.
بحث: افت فشار خون در دقايق اوليه در گروه بي حسي داخل نخاعي بيشتر بود. زمان صرف شده از پايان عمل تا ورود به ريکاوري در گروه داخل نخاعي اختلاف معني داري نشان داد و کوتاه تر بود. هزينه مواد مصرفي در گروه داخل نخاعي کمتر از گروه بيهوشي عمومي بود.
نتيجه گيري: بي حسي داخل نخاعي باعث کاهش در هزينه ها و افزايش بازده در اتاق عمل شد ولي با افت بيشتر در فشار خون همراه بود. اختلافي در دو گروه از لحاظ شدت درد تا ۳۰ دقيقه پس از ورود به ريکاوري مشاهده نشد.