مقاله مقايسه تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه در بيماران مبتلا به کمردرد غيراختصاصي تکرارشونده و افراد سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در توانبخشي از صفحه ۵۸ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه در بيماران مبتلا به کمردرد غيراختصاصي تکرارشونده و افراد سالم
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغييرپذيري
مقاله وضعيت
مقاله باورهاي اجتنابي ناشي از ترس
مقاله ناتواني
مقاله کمردرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هدايتي رزيتا
جناب آقای / سرکار خانم: كهريزي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: پرنيان پور محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامي فريبا
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان
جناب آقای / سرکار خانم: مبيني بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: طاهريان سارا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: اين مطالعه با هدف بررسي تغييرپذيري استراتژي هاي کنترل وضعيت در بيماران مبتلا به کمردرد غيراختصاصي تکرارشونده، به عنوان شاخصي در ارزيابي قابليت تطابق سيستم کنترل و ثبات وضعيت با نيازهاي محيطي و مقايسه آن با افراد سالم و همچنين توجه به نقش عوامل روانشناختي همراه با درد به عنوان يک عامل تاثيرگذار در اختلال وضعيت انچام شد.
روش بررسي: اين تحقيق تحليلي، مقطعي و موردي- شاهدي، بر روي ۲۱ بيمار مبتلا به کمردرد غيراختصاصي تکرارشونده که به صورت ساده و در دسترس و ۲۱ فرد سالم که به روش جورکردن، از طريق همتاسازي با بيماران انتخاب شده بودند، انجام شد. فعاليت الکتروميوگرافي عضلات سه گوش، مايل خارجي و مايل داخلي/ عرضي شکم و راست کننده ستون مهره ها در طي حرکت پرتابي فلکشن بازو با حداکثر شتاب، به تعداد ۷۵ مرتبه در هر فرد ثبت گرديد. جهت بررسي باورهاي اجتنابي افراد، از پرسشنامه استاندارد باورهاي اجتنابي ناشي از ترس و جهت ارزيابي ناتواني ناشي از کمردرد از پرسشنامه رولند- موريس استفاده گرديد. داده هاي حاصل با استفاده از تحليل واريانس چندگانه و ضريب همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت.
يافته ها: بررسي نتايج نشان داد که افراد مبتلا به کمردرد مزمن به طور معناداري، تغييرپذيري کمتري در زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه عضله عرضي شکم / مايل داخلي نسبت به افراد گروه کنترل نشان مي دهند (P=0.047)، درحالي که کاهش تغييرپذيري محسوس و معناداري در عضلات مايل خارجي (P=0.45) و راست کننده ستون مهره ها (P=0.6) در آنها مشاهده نگرديد. بين تغييرپذيري زمان بندي تنظيمات وضعيتي پيش بينانه و نمره پرسشنامه ترس از درد (P=0.006) ارتباط معناداري وجود داشت، هرچند ارتباط معناداري بين اين متغير و ناتواني (P=0.09) در بيماران مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: کاهش تغييرپذيري در سيستم کنترل وضعيت بيماران مبتلا به کمردرد غيراختصاصي تکرارشونده وجود دارد که مي تواند با کاهش قدرت تطابق با نيازهاي محيطي موجود، به تداوم کمردرد و مزمن شدن آن بيانجامد. بهتر است بازگرداندن تغييرپذيري به سيستم کنترل وضعيت نيز در توانبخشي اين گروه بيماران مدنظر قرار گيرد.