مقاله مقايسه تمرينات ايزومتريک ارادي و تحريک الکتريکي در تقويت عضله چهارسر ران متعاقب رفع بيحرکتي زانو در افراد بالاي ۴۰ سال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهريور ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد از صفحه ۲۹۲ تا ۲۹۸ منتشر شده است.
نام: مقايسه تمرينات ايزومتريک ارادي و تحريک الکتريکي در تقويت عضله چهارسر ران متعاقب رفع بيحرکتي زانو در افراد بالاي ۴۰ سال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عضله چهار سر
مقاله تحريک الکتريکي
مقاله تمرين ايزومتريک ارادي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني شريف آباد محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: با آنکه ساليان زيادي است که در طب توانبخشي، تحريک الکتريکي براي جلوگيري از آتروفي و افزايش قدرت عضلاني مورد استفاده بوده است، کاربرد تحريک الکتريکي براي تقويت عضلات در پژوهش ها و در تمرينات باليني عموميت زيادي پيدا نموده است. عضله چهار سر ران متحمل بيشترين آتروفي از بيت ساير عضلات ران مي شود.
اين مطالعه با هدف مقايسه اثر تحريکات الکتريکي و انقباضات ايزومتريک ارادي براي افزايش قدرت عضله چهار سر و محيط ران در بيماران ميانسال و مسن بعد از رفع بي حرکتي در قالب گچي ا نجام شد.
روش بررسي: ۸۷ نفر بيمار که زانوهايشان متعاقب شکستکي اندام تحتاني بي حرکت شده بود، بطور تصادفي در دو گروه قرار گرفتند: گروه تحريکات الکتريکي فاراديک و گروه تمرينات ايزومتريک ارادي. بيماران به مدت شش هفته، سه روز در هفته و هر روز ۲۰ دقيقه تمرين داشتند. قطر ران و قدرت عضلاني چهار سر قبل و بعد از دوره درماني ارزيابي گرديد.
نتايج: افزايش قدرت عضله چهار سرگروه تحريک الکتريکي (۲۸%) بطور معني داري از گروه تمرينات ايزومتريک (۴۰%) کمتر بود در حاليکه تفاوت معني داري بين دو روش درماني از نظر ميانگين افزايش دور ران وجود نداشت (۳۶/۰±۴۱/۱ و ۲۷/۰±۴۲/۱ سانتيمتر P=0.96).
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که گرچه تحريکات الکتريکي يک وسيله جايگزين و بالقوه موثر براي افزايش قدرت عضله چهار سر بيماران ميانسال و مسن متعاقب بيحرکتي زانو است اما موثرتر از تمرين ايزومتريک ارادي نيست.