مقاله مقايسه توانايي تفکر انتقادي دانشجويان ترمهاي اول و آخر کارشناسي پرستاري و پرستاران باليني دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني جهرم ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي پارس (دانشگاه علوم پزشكي جهرم) از صفحه ۳۷ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه توانايي تفکر انتقادي دانشجويان ترمهاي اول و آخر کارشناسي پرستاري و پرستاران باليني دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني جهرم ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تفکر انتقادي
مقاله دانشجويان پرستاري
مقاله پرستاران باليني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامي اكبر رسول
جناب آقای / سرکار خانم: معارفي فريده

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: صاحب نظران پرستاري معتقدند توانايي تفکر انتقادي پرستاران نقش بسيار مهمي در ارايه خدمات مراقبتي خاص به هر بيمار، حل مشکلات و اتخاذ تصميمات پيچيده دارد، به همين جهت لازم است اين توانايي طي کسب تجارب آموزشي و پس از اشتغال به حرفه پرستاري رشد و توسعه يافته و مورد ارزشيابي قرار گيرد. پژوهش حاضر با هدف تعيين و مقايسه توانايي تفکر انتقادي دانشجويان کارشناسي پرستاري ترم هاي اول و آخر و پرستاران باليني دانشگاه علوم پزشکي جهرم به صورت توصيفي – مقايسه اي انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع مقطعي تحليلي بود. جمع آوري اطلاعات در اين پژوهش از طريق خود گزارش دهي با استفاده از پرسشنامه استاندارد ارزيابي توانايي تفکر انتقادي واتسون و گليزر (فرم الف) که توسط محقق با شرايط اجتماعي و فرهنگي کشورهمگون سازي و اعتبار و اعتماد آن ارزيابي شده بود صورت گرفت. نمونه پژوهش مشتمل بر ۵۳ نفر دانشجوي کارشناسي پرستاري ترم اول و آخر، و ۴۱ نفر از پرستاران باليني بود که روش نمونه گيري در مورد دانشجويان غير تصادفي و در مورد پرستاران باليني به روش تصادفي با احتساب سهميه هر يک از دو بيمارستان وابسته به دانشگاه علوم پزشکي جهرم بود.
يافته ها: نتايج نشان داد که ميانگين توانايي تفکر انتقادي دانشجويان پرستاري ترم اول ۴۵٫۱ (با انحراف معيار ۸٫۷)، ترم آخر ۴۴٫۳ (با انحراف معيار ۶٫۰۵) و پرستاران باليني ۴۴٫۳ (با انحراف معيار ۷٫۷) مي باشد که بيانگر ضعيف بودن توانايي تفکر انتقادي هر ۳ گروه مورد پژوهش بود . نتايج آزمون کروسکال واليس نيز بيانگر عدم وجود تفاوت معني دار بين ميانگين امتيازات بدست آمده از ۵ بخش آزمون توانايي تفکر انتقادي و نيز ميانگين نمره کل آزمون در هر سه گروه مورد پژوهش بود (P<0.05).
بحث و نتيجه گيري: با توجه به ضعيف بودن توانايي تفکر انتقادي دانشجويان و پرستاران و نيز عدم وجود تفاوت بين توانايي تفکر انتقادي دانشجويان ترم اول و آخر و پرستاران باليني، لزوم بازنگري در استراتژي هاي آموزشي سنتي فعلي احساس مي شود. استفاده بيش تر از استراتژي هاي فعال يادگيري و نيز بکار گيري روش هاي مراقبتي در راستاي مشارکت فعال تر پرستاران در تصميم گيري هاي باليني نيز توصيه مي شود.