مقاله مقايسه توانايي روش هاي مختلف تعيين وضعيت مرتع در تفكيك وضعيت هاي مختلف در دو رويشگاه استپي و نيمه استپي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مرتع و آبخيزداري (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۴۷۸ تا ۵۰۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه توانايي روش هاي مختلف تعيين وضعيت مرتع در تفكيك وضعيت هاي مختلف در دو رويشگاه استپي و نيمه استپي
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله وضعيت مرتع
مقاله مقايسه روش ها
مقاله توان اكولوژيك رويشگاه
مقاله مراتع استپي و نيمه استپي
مقاله اصفهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدفر مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: بصيري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
وضعيت مرتع به عنوان درجه سلامت مرتع تعريف شده و مقايسه وضعيت فعلي در مقايسه با قابليت نهايي مرتع است، لذا وضعيت مهم ترين شاخصي است كه ارزيابي آن در مديريت مرتع به عنوان راهنماي مديران اهميت دارد. اساس تئوري اكثرروش هاي تعيين وضعيت مرتع كه در كشور به كار گرفته مي شوند برمبناي تئوري كليماكس كلمنتز استوار است. هدف تحقيق اين بوده است كه روش هاي فعلي ارزيابي وضعيت مرتع در دو ناحيه رويشي استپي و نيمه استپي در استان اصفهان مورد ارزيابي قرار گيرد، تا ضمن مشخص شدن توانايي هر كدام از روش ها در ارزيابي صحيح وضعيت، به نقاط قوت و ضعف آن ها نيز پي برده شود. بدين منظور در رويشگاه نيمه استپي در منطقه فريدونشهر اصفهان ،تيپ گراس- گون و در رويشگاه استپي در منطقه موته تيپ درمنه كه هر دو از تيپ هاي غالب اين مناطق هستند انتخاب شدند. هر كدام از اين تيپ ها با توجه به وضعيت فعلي، اطلاعات جمع آوري شده از خاك و پوشش گياهي و نظرات كارشناسي از نظر وضعيت تخريب به سه وضعيت خوب، متوسط وضعيف تقسيم شدند. در داخل هر وضعيت سه تكرار هر كدام شامل پنج ترانسكت مستقر گرديد. اطلاعات مورد نياز در امتداد اين ترانسكت ها از داخل ۲۵ پلات ۱×۱٫۵ متر در ناحيه نيمه استپي و ۱×۲ متردر ناحيه استپي درسال ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ جمع آوري شد. بر اساس ميانگين اطلاعات به دست آمده در سال هاي ذكر شده و دستورالعمل هاي مربوطه، درجه وضعيت در روش هاي ۴ فاكتوره، ۴ فاكتوره تعديل شده، ۶ فاكتوره، ۶ فاكتوره تعديل شده، خاك و پوشش گياهي، آفريقايي و مشاهده و تخمين مشخص شد. ميزان صحت و ميزان دقت روش به عنوان شاخص هاي مقايسه روش ها به كار گرفته شدند. نتايج نشان مي دهند كه در مناطق نيمه استپي روش ۴ فاكتوره و  4 فاكتوره تعديل شده به طور نسبي داراي توانايي لازم در تشخيص صحيح وضعيت مرتع هستند و ليكن ساير روش ها كارايي لازم را ندارند. كليه روش هاي به كار گرفته شده در رويشگاه استپي فاقد دقت، صحت و توانايي لازم در برآورد صحيح وضعيت مرتع بوده اند. مهم ترين عوامل موثر در عدم كارايي اين روش ها در مناطق نيمه استپي و به ويژه استپي به عواملي چون، مبناي تئوريك ضعيف روش ها، عدم توجه به شرايط و توان رويشگاه در انتخاب فاكتورهاي مهم و موثر، تفاوت در دامنه امتيازات فاكتور هاي مشابه، عدم به كارگيري فاكتورهاي مناسب، جهت تفكيك تغييرات ناشي از مديريت اعمال شده از تغييرات اكولوژيك مربوط مي شود. از اين رو لازم است هم در مبناي نظري وضعيت مرتع و هم در روش هاي تعيين وضعيت مرتع به ويژه در مناطق نيمه استپي تجديد نظر نمود و روش هاي جديدي را كه بر مبناي توان اكولوژيك رويشگاه پايه گذاري شده باشد به گونه اي ارايه كرد كه مرتع را به عنوان يك اكوسيستم مورد ارزيابي قرار دهد.