مقاله مقايسه توان ذخيره سازي و انتقال مجدد مواد فتوسنتزي و سهم آنها در عملکرد در چهار رقم گندم در شرايط آبياري مطلوب و تنش خشکي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۳ در علوم كشاورزي ايران از صفحه ۹۲۱ تا ۹۳۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه توان ذخيره سازي و انتقال مجدد مواد فتوسنتزي و سهم آنها در عملکرد در چهار رقم گندم در شرايط آبياري مطلوب و تنش خشکي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گندم
مقاله تنش خشکي
مقاله پرشدن دانه ذخاير ساقه
مقاله قند هاي محلول
مقاله انتقال مجدد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي علي
جناب آقای / سرکار خانم: سي و سه مرده عادل
جناب آقای / سرکار خانم: زالي عباسعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توان بالقوه ذخيره سازي مواد فتوسنتزي در ساقه و کارايي انتقال آنها به دانه دو صفت موثر در ثبات عملکرد در اقليم هايي است که در آنها شرايط تنش خشکي در دوره پر شدن دانه غالب مي باشد. ۴ رقم گندم اصلاح شده براي چهار اقليم اصلي ايران در شرايط شاهد و تنش خشکي در مزرعه تحقيقاتي دانشکده کشاورزي دانشگاه تهران واقع در کرج مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج آزمايش نشان داد که سهم ذخاير ساقه در عملکرد در شرايط شاهد و تنش بترتيب ۱۹٫۳ و ۲۴٫۴ درصد بود. در شرايط تنش خشکي افزايش نسبي سهم ذخاير ساقه با کاهش سهم فتوسنتز جاري در عملکرد همراه بود. در رقم چمران و لاين M-75-7 نسبت بيشتري از مواد ذخيره اي ساقه درمقايسه با ارقام تجن و الوند به دانه منتقل شد. بعلاوه حداکثر وزن خشک سا قه( ۱۷ روز پس ازگرده افشاني) در رقم چمران و لاين M-75-7 تحت تاثير تنش خشکي قرار نگرفت در حاليکه درساير ارقام کاهش محسوسي از اين نظر در واکنش به خشکي مشاهده شد. در طي تشکيل دانه غلظت قندهاي محلول ساقه از۲۱٫۳  درصد به ۲٫۷ درصد کاهش يافت. سهم اين ترکيبات در عملکرد در حدود ۱۳ درصد بود. سهم قندهاي محلول ساقه درعملکرد در هر دو سطح تنش تفاوت معني داري باهم نداشتند، بهرحال درمرحله رسيدگي ارقام ازلحاظ اين صفت تفاوت معني دار نشان دادند. همبستگي مثبت و معني دار بين غلظت کربوهيدرات هاي محلول ساقه در ۱۷ روز پس ازگرده افشاني و سهم آنها در عملکرد مشاهده شد. ازطرفي بين سهم کربوهيدرات هاي محلول ساقه در عملکرد و سهم فتوسنتز جاري درعملکرد همبستگي منفي و معني دار مشاهده شد. بررسي روند تغييرات وزن خشک دانه نشان دادکه تنش خشکي تا ۲۴ روز پس از گرده افشاني تاثيري بر سرعت رشد دانه نداشت ولي پس از آن سرعت پرشدن دانه را کاهش داد. بيشترين سرعت پرشدن دانه در اين مرحله مربوط به رقم الوند و کمترين آن مربوط به لاين M-75-7 بود. بنابراين کاهش وزن خشک دانه عموما بواسطه تاثير سوء تنش در اين دوره بوده، که احتمالا گياه با تنش رطوبتي شديدتري مواجه شده است. در اين دوره وزن خشک ساقه درهر دو شرايط شاهد و تنش کاهش يافت. بعلاوه به نظر رسيد خشکي عمدتا ازطريق کاهش طول دوره پرشدن دانه باعث کاهش وزن نهايي دانه گردد. در اين تحقيق مشاهده شد که تنش خشکي فتوسنتز جاري را ۲۰ درصد کاهش داد در حاليکه عملکرد فقط ۱۵ درصد کاهش يافت. کاهش کمتر عملکرد بدليل انتقال مجدد مواد ذخيره اي از ساقه به دانه بود که نشان دهنده نقش بافري ساقه در ثبات عملکرد است.