مقاله مقايسه ثبات ايمپلنت هاي قرار گرفته در نواحي تحت درمان با Mineralized Contical Cancellous Allograft Blocks با ايمپلنت هاي قرار گرفته در استخوان طبيعي با استفاده از آناليز فرکانس انعکاسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشكده دندانپزشكي مشهد از صفحه ۷۵ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه ثبات ايمپلنت هاي قرار گرفته در نواحي تحت درمان با Mineralized Contical Cancellous Allograft Blocks با ايمپلنت هاي قرار گرفته در استخوان طبيعي با استفاده از آناليز فرکانس انعکاسي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ثبات ايمپلنت
مقاله بلوك آلوگرفت
مقاله اوسئواينتگريشن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: معين تقوي امير
جناب آقای / سرکار خانم: رادور مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: آقايان شبنم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: موفقيت درمان ايمپلنت بستگي به ميزان كافي استخوان در محل قرارگيري ايمپلنت دارد. تهيه استخوان اتوژن چه داخل دهاني، چه خارج دهاني كاري ناخوشايند و تهاجمي براي بيمار است. لذا استفاده از جايگزين هاي استخوان براي اين امر توصيه مي شود. هدف مقاله حاضر مقايسه ثبات ايمپلنت هاي قرار گرفته در نواحي تحت درمان با بلوك هاي كورتيكوكنسلوس مينراليزه با ايمپلنت هاي قرار گرفته در استخوان طبيعي با استفاده از آناليز فركانس انعكاسي بود.
مواد و روش ها: در اين مطالعه كارآزمايي باليني كه مسايل اخلاقي آن مورد تصويب كميته اخلاقي دانشگاه علوم پزشكي مشهد قرار گرفته بود، تعداد ۹ بيمار كه عرض ريج ناكافي در ناحيه قدامي فك بالا داشتند، انتخاب شدند و با استفاده از بلوكهاي كورتيكوكنسلوس مينراليزه عرض ريج در آنها افزايش داده شد. بعد از ۶ ماه از قرار دادن بلوك آلوگرفت ناحيه مجددا باز گرديد. تعداد ۹ ايمپلنت در نواحي مورد نظر قرار گرفت. جهت گروه كنترل هم تعداد ۹ بيمار انتخاب شدند كه داراي عرض ريج كافي در ناحيه قدامي فك بالا و استخوان طبيعي بودند و ايمپلنت ها در نواحي معادل با نواحي دريافت كننده ايمپلنت در گروه اول قرار گرفتند. سپس شاخص ISQ،۳  و ۶ ماه بعد از ايمپلنت گذاري اندازه گيري شد. تحليل آماري توسط نرم افزار SPSS، با ويرايش ۱۵ با كمك آزمون هاي آماري Paired t-test براي مقايسه در هر گروه و آزمون  Two sample t-testبراي مقايسه دو گروه با هم انجام گرفت.
يافته ها: در طي دوره مطالعه، ۲ ايمپلنت در گروه آلوگرفت ها دچار شكست شدند. شاخص ISQ در گروه آلوگرفت بين دوره هاي زماني ۳ ماه و ۶ ماه تفاوت آماري معني داري داشت (P=0.008) ولي در گروه كنترل بين دوره هاي زماني ۳ ماه و ۶ ماه تفاوت آماري معني داري وجود نداشت (P=0.065). بين دو گروه آلوگرفت و كنترل در زمان ۳ ماه تفاوت آماري معني داري در شاخص ISQ وجود نداشت (P=0.317) اما بعد از ۶ ماه شاخص ISQ در گروه كنترل به طور معني داري بالاتر بود (P=0.000).
نتيجه گيري: شاخص ISQ در هر دو گروه با در نظر گرفتن حداقل ۶۰ جهت بارگذاري ايمپلنت ها مناسب است. بلوك هاي كورتيكوكنسلوس مينراليزه آلوگرفت مي توانند به عنوان داربستي جهت رشد استخوان و افزايش عرض ريج باقيمانده جهت گذاشتن ايمپلنت ها بكار روند.