مقاله مقايسه خصوصيات مورفولوژيک و مورفومتريک اپي تليوم غددي آندومتر موش بلافاصله قبل از لانه گزيني به دنبال مصرف HMG-HCG، پروژسترون و سيلدنافيل سيترات که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۸۹ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۶۵۶ تا ۶۶۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه خصوصيات مورفولوژيک و مورفومتريک اپي تليوم غددي آندومتر موش بلافاصله قبل از لانه گزيني به دنبال مصرف HMG-HCG، پروژسترون و سيلدنافيل سيترات
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لانه گزيني
مقاله پروژسترون
مقاله سيلدنافيل سيترات
مقاله آندومتريوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رشيدي بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني راد جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: روشنگر ليلا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: همزماني تکامل آندومتريوم و رويان، پيش نيازي ضروري براي لانه گزيني موفق است. پروژسترون و داروهاي ديگر، تکامل همزماني رويان بلافاصله قبل از لانه گزيني را از طريق آندومتريوم مادري حمايت مي کنند. هدف از اين مطالعه، ارزيابي خصوصيات و تغييرات مورفولوژيک و مورفومتريک آندومتريوم موش هاي تحريک شده براي تخمک گذاري به دنبال تزريق پروژسترون و سيلدنافيل سيترات بود.
روش ها: تعداد ۴۰ سر موش ماده بالغ به چهار گروه شاهد، گنادوتروپين، گنادوتروپين+پروژسترون و گنادوتروپين+سيلدنافيل سيترات تقسيم شدند. به هر سه گروه مورد آزمايش ابتدا HMG و سپس HCG به ميزان ۷٫۵ I.U تزريق شد؛ سپس هر دو موش ماده با يک موش نر براي جفت گيري در يک قفس قرار داده شدند. در دو گروه آخر به ترتيب،۱ mg/mouse  پروژسترون و ۳ mg/kg سيلدنافيل سيترات به فواصل ۲۴، ۴۸ و ۷۲ ساعت پس از تزريق HMG تزريق گرديد. ۹۶ ساعت بعد، موش ها در همه گروه ها قرباني شده، نمونه هاي رحمي آن ها تحت پاساژ بافتي قرار گرفت و براي مطالعه با ميکروسکوپ نوري آماده گرديد.
يافته ها: بر اساس بررسي با ميکروسکوپ نوري، ارتفاع سلول هاي اپي تليال غددي در گروه شاهد ۱٫۵۴±۱۱٫۶۶ و در گروه گنادوتروپين 11.10±۰٫۷۷ميکرومتر بود که از نظر آماري تفاوت معني داري نداشت. ارتفاع اين سلول ها در گروه گنادوتروپين+پروژسترون و گنادوتروپين+سيلدنافيل سيترات به ترتيب ۱٫۳۰±۱۱٫۰۶ و ۱٫۲۲±۱۱٫۳۷ ميکرومتر بود که با گروه شاهد و گنادوتروپين تفاوت معني داري را نشان نمي داد. در نهايت هيچ کدام از گروه ها با هم اختلاف معني داري نداشتند .(P<0.05)
نتيجه گيري: القاي تخمدان و به دنبال آن پروژسترون و سيلدنافيل سيترات نتوانست تغييري در شاخص هاي مورفومتريک سلول هاي اپي تليوم غددي رحم موش هاي تحريک شده براي تخمک گذاري ايجاد کند
.