مقاله مقايسه دقت دستگاههاي راديوگرافي پانوراميک و توموگرافي اسپيرال در تعيين موقعيت کانال دنداني تحتاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در تحقيق در علوم دندانپزشكي از صفحه ۴۲ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: مقايسه دقت دستگاههاي راديوگرافي پانوراميک و توموگرافي اسپيرال در تعيين موقعيت کانال دنداني تحتاني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توموگرافي اسپيرال
مقاله راديوگرافي پانوراميك
مقاله كانال دنداني تحتاني
مقاله منديبل خشك

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طلايي پور احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آقاها شيوا
جناب آقای / سرکار خانم: دانش ثاني اخلاق سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: اسمعيلي فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در اعمال جراحي دقيق (مانند جراحي هاي ايمپلنت هاي دنداني) تعيين موقعيت دقيق كانال دنداني تحتاني براي اجتناب از آسيب هاي وارده به اعصاب از اهميت ويژه اي برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر، ارزيابي و مقايسه دستگاه هاي راديوگرافي پانوراميك و توموگرافي اسپيرال در تعيين موقعيت كانال دنداني تحتاني مي باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه بعد از علامت گذاري نمونه ها توسط گوتاپركا، راديوگرافي پانوراميك توسط دستگاهOdonto Rama 2000  ساخت كارخانه Traphy فرانسه و توموگرافي اسپيرال در سه ناحيه متفاوت در سگمنت خلفي هر منديبل (ديستال منتال فورامن) توسط دستگاه Cranex Tome multifunctional X-Ray ساخت كارخانه فنلاند انجام گرفت. سپس مانديبل ها از اين سه ناحيه توسط دريل مخصوص برش خورده اند. اندازه گيري ها بر روي ۳۶ ناحيه در راديوگرافي پانوراميك(A, B) ، توموگرام  (A’, B’)و منديبل خشك(A”, B”)  براي  تك تك نمونه ها صورت گرفت.
يافته ها: در مطالعه حاضر، اندازه گيري فواصل بر روي ۳۶ ناحيه انجام گرفت كه ميانگين ميزان قدر مطلق خطا در روش راديوگرافي پانوراميك (SD=1.57) mm3.9 و در توموگرافي اسپيرال (SD=0.21) mm0.21 به دست آمد. در راديوگرافي پانوراميك تنها ۱۶٫۴% نمونه ها در محدوده قابل قبول mm_+0.5 و ۴۱٫۴% نمونه ها در محدوده قابل قبول mm_+1 قرار گرفته اند. اين در حالي است كه در تكنيك توموگرافي اسپيرال ۹۴٫۶% نمونه ها در محدوده قابل قبول  mm_+0.5و ۹۷٫۳% نمونه ها در محدوده قابل قبول  mm_+1قرار گرفته اند. ميزان ضريب Reliability در راديوگرافي پانوراميك (ICC=0.6932)%69.3 و در توموگرافي اسپيرال (ICC=0.9982)%99.8 شد كه آزمون Paired T-test نشان داد كه اين تفاوت به لحاظ آماري معني دار است .(K=0.516) (P<0.001) يعني در توموگرافي اسپيرال به طور معني داري اين دو اندازه يكسان بوده است.
نتيجه گيري: توموگرافي اسپيرال با دستگاه Cranex Tome Multifunctional unit بسيار بهتر از راديوگرافي پانوراميك، اطلاعات دقيق و جزييات كافي در طرح ريزي درمان پيش از جراحي هاي ايمپلنت در ناحيه خلفي مانديبل را فراهم مي كند كه به كارگيري اين روش براي جراحان و متخصصين لثه و پروتزهاي دنداني توصيه مي گردد.