مقاله مقايسه دو روش بي دردي توسط بيمار به صورت وريدي و از طريق كاتتر فمورال بعد از جراحي ترميم رباط قدامي زانو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهريور ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۶ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: مقايسه دو روش بي دردي توسط بيمار به صورت وريدي و از طريق كاتتر فمورال بعد از جراحي ترميم رباط قدامي زانو
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله درد پس از عمل
مقاله جراحي ترميمي زانو
مقاله بي دردي وريدي،بي دردي رژيونال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ايماني فرناد
جناب آقای / سرکار خانم: آل بويه محمودرضا
جناب آقای / سرکار خانم: فراهيني حسين
جناب آقای / سرکار خانم: طواف هاله
جناب آقای / سرکار خانم: سخايي مژگان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: درد پس از عمل جراحي، يكي از مشكلات شايع بخش هاي جراحي به خصوص در اعمال جراحي ارتوپدي به شمار مي رود. روش بي دردي تحت كنترل بيمار توسط روش هاي مختلفي همچون داخل وريدي، رژيونال از طريق بلوك عصب محيطي، يا اپيدورال صورت مي گيرد. در اين مطالعه سعي شده است اثربخشي دو نوع پمپ بي درديPCA (Patient Controlled Analgesia)  به دو روش وريدي  Patient Controlled Intravenous Analgesia (PCIA) با استفاده از مورفين و روش رژيونال Patient Controlled Regional Analgesia (PCRA) از طريق كاتتر عصب فمورال با داروي بوپيواكائين، در اعمال جراحي ترميمي زانو ACL (Anterior Cruciate Ligamentum) مقايسه گردد.
روش كار: مطالعه حاضر به صورت يك كارآزمايي باليني تصادفي شده طراحي و اجرا شد. ۷۰ بيمار كانديداي عمل جراحي ترميمي زانو پس از انتخاب به طور تصادفي در دو گروه پمپ بي دردي وريدي (PCIA) و پمپ بي دردي رژيونال (PCRA) قرار گرفتند. در گروه وريدي، مورفين با دوز %۰٫۲ و در گروه رژيونال پس از انجام بلوك عصب فمورال در ريكاوري و گذاشتن كاتتر، پمپ بي دردي رژيونال حاوي بوپيواكائين %۰٫۱ بود. شدت درد پس از عمل جراحي بر اساس معيار نمره بندي ۱۰ نمره اي VAS (Visual Analog Scale-VAS) در ساعت هاي اول، هشتم، شانزدهم، بيست و چهارم، سي و دوم و چهلم پس از عمل (هر هشت ساعت) سنجش و ثبت مي گرديد. به منظور آناليز نتايج از آزمون هاي كاي دو،t-test  و آناليز واريانس استفاده شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار آماري SPSS V.13 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: اطلاعات دموگرافيك در هر دو گروه يكسان بود. هر چند نمره درد در تمام زمان ها در هر دو گروه كمتر از ۳ بود، ولي نمره درد در ساعت اول در گروه پمپ رژيونال كمتر از گروه پمپ وريدي بود. در مقابل، در ساير زمان هاي پيگيري (۸، ۱۶، ۲۴، ۳۲ و ۴۰ ساعت پس از عمل جراحي) شدت درد در گروه پمپ وريدي به لحاظ آماري كمتر از بيماران گروه پمپ رژيونال بود. عارضه خاصي در دو گروه مشاهده نشد.
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه نشان داد كه هر دو روش مي تواند به طور مطلوب شدت درد پس از عمل جراحي ترميم رباط قدامي زانو كاهش دهد؛ با اين حال روش پمپ بي دردي داخل وريدي بهتر از روش بي دردي با استفاده از كاتتر فمورال بود.