مقاله مقايسه دو روش جاگذاري ماسك راه هوايي لارنژيال به صورت كلاسيك و تسهيل شده (AIRWAY) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله انجمن آنستزيولوژي و مراقبتهاي ويژه از صفحه ۱۴ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: مقايسه دو روش جاگذاري ماسك راه هوايي لارنژيال به صورت كلاسيك و تسهيل شده (AIRWAY)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماسك راه هوايي لارنژيال
مقاله روش تسهيل شده (AIRWAY)
مقاله اداره راه هوايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حقيقي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدزاده علي
جناب آقای / سرکار خانم: نادري بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: صديقي نژاد عباس
جناب آقای / سرکار خانم: موحدي هما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هدف از اين مطالعه مقايسه دو روش جاگذاري LMA استاندارد و تسهيل شده (AIRWAY) است كه بر اساس ملاك هاي زمان تعبيه، دفعات تلاش، وجود خون روي LMA، نشت هوا از اطراف آن، و تورم معده صورت مي گيرد. استفاده از اصطلاح AIRWAY به دليل مشابهت انجام اين روش جاگذاري LMA با راه هوايي دهاني حلقي است.
مواد و روش ها: تعداد ۱۰۰ بيمار كانديد عمل جراحي ارتوپدي اندام تحتاني و بدون ابتلا به آسيب سر و صورت، داراي دندان و فاقد هر گونه ناهنجاري سر و گردن با ASA كلاس ۱ و ۲ در دو گروه ۵۰ نفري به صورت قرار گرفتند كه در گروه تسهيل كننده (AIRWAY) با ۵۰ بيمار و گروه كلاسيك با ۵۰ بيمار تحت مقايسه قرار گيرند. در روش كلاسيك انشت نشانه به عنوان راهنما تعيين شد و با فشردن پشت LMA به سمت كام سخت به داخل حلق هدايت مي شد تا جايي كه مقاومتي در هدايت آن ايجاد گردد و سپس LMA در محل خود تثبيت مي شد. در روش AIRWAY، LMA بدون آنكه توسط هوا پرشده باشد از ابتدا در وضعيت ۱۸۰ درجه چرخش نسبت به وضع كلاسيك قرار مي گرفت و بدون تماي انگشتان متخصص بيهوشي وارد دهان بيمار مي شد تا پس از اينكه وارد حفره حلقي گرديد (كاهش مقامت ناگهاني رخ داد)، تحت چرخش مجدد ۱۸۰ درجه در وضعيت نرمال در ته حلق جاگذاري گردد. تعداد موارد تلاش هاي صورت گرفته تا زمان تعبيه موفقيت آميز و رخداد عوارضي مانند لارنگواسپاسم و وجود خون روي LMA هنگام خروج آن و ديدن شكم به گونه اي كه مشخص شود آيا باد شدن شكم در حال رخ دادن است يا خير نيز در دو گروه مورد بررسي قرار مي گيرد. اطلاعات جمع آوري شده در دو گروه بر حسب مورد توسط تست تي غير جفتي و يا مان – ويتني يو تست توسط نرم افزار SPSS ورسيون ۱۰ مورد بررسي قرار گرفت. براي بررسي اطلاعات اسمي از تست كاي – دو استفاده شد. براي تعريف سطح معني داري p<0.05 معني دار تلقي شد.
نتايج: اطلاعات دموگرافيك همانند سن، وزن و كلاس ASA بيماران تفاوت آماري نشان نمي دادند. تعبيه موفق در تلاش اول در گروه راه هوايي با %۸۶ در برابر گروه كلاسيك با %۸۰ بود كه تفاوت آماري معني داري را نشان نمي داد (p<0.05). ميزان موفقيت كلي (تعبيه LMA در دو تلاش) براي گروه AIRWAY %100 بود كه در برابر %۸۲ گروه كلاسيك قرار داشت. (p<0.05) 11 بيمار به دليل عدم توانايي در موفقيت در زمان تعبيه از مطالعه خارج شدند. زمان تعبيه موفق در گروه AIRWAY به طور معني داري نسبت به گروه كلاسيك پايين تر بود (p<0.0001) وجود خون روي LMA در گروه كلاسيك %۳۲ و در گروه AIRWAY %16 بود كه تفاوت آماري معني داري را نشان نمي داد. از نظر عوارض جانبي هيچ عارضه اي مانند لارنگواسپاسم يا افت در درصد اشباع اكسيژن خون شرياني رخ نداد.
نتيجه گيري: در مقايسه كلي ميزان موفقيت ها و شكست ها در استفاده از دو روش مي توان گفت در صورتي كه جزء زمان تعبيه LMA را در همراهي با عوارض جانبي اندك اين روش اگر در كنار هم قرار دهيم روش AIRWAY قادر خواهد بود به عنوان يك روش تسهيل كننده ارجح با عارضه كم در روش جاگذاري LMA مطرح گردد.