مقاله مقايسه دو رژيم دارويي ميزوپروستول ۶ و ۱۲ ساعته واژينال در ختم بارداري سه ماهه دوم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي بيرجند از صفحه ۷۲ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: مقايسه دو رژيم دارويي ميزوپروستول ۶ و ۱۲ ساعته واژينال در ختم بارداري سه ماهه دوم
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ميزوپروستول
مقاله ختم حاملگي
مقاله سه ماهه دوم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موحدي فريده
جناب آقای / سرکار خانم: جلالي سحر
جناب آقای / سرکار خانم: جوادي امير

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: پيشرفت هاي موجود در زمينه تشخيص زودرس ناهنجاري جنيني و بيماري هاي تهديدکننده حيات مادر، باعث افزايش ميزان ختم بارداري سه ماهه دوم شده است. مطالعه حاضر با هدف مقايسه اثربخشي تجويز ميزوپروستول واژينال هر ۶ ساعت يا ۱۲ ساعت براي ختم بارداري در سه ماهه دوم انجام شد.
روش تحقيق: در اين کارآزمايي باليني، ۱۴۰ زن با سن بارداري ۱۴ تا ۲۸ هفته که به دلايل مختلف کانديد ختم حاملگي بودند، به طور تصادفي به دو گروه مساوي تقسيم شدند. گروه اول هر ۶ ساعت و گروه دوم هر ۱۲ ساعت، ۴۰۰ ميکروگرم ميزوپروستول از طريق واژينال دريافت کردند؛ در صورت عدم دفع جنين تا ۴۸ ساعت، اکسي توسين با مقدار بالا تجويز مي شد. فاصله زماني شروع دارو تا دفع جنين، متوسط ميزان داروي تجويزشده، نياز به تجويز اکسي توسين با مقدار بالا و عوارض جانبي در دو گروه ثبت گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزارSPSS (ويرايش ۱۲) در سطح معني داري P<0.05 تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: تفاوت معني داري در متوسط زمان تجويز دارو تا دفع جنين در دو گروه مشاهده نشد. متوسط ميزان تجويز ميزوپروستول در گروه اول (۶ ساعته) (۱۶۰۰±۷۶۱mg) در مقايسه با گروه دوم (۱۲ ساعته) (۱۲۰۰±۳۸۵mg) بيشتر بود (P<0.001). در هيچ يک از موارد نياز به تجويز اکسي توسين با مقدار بالا پيدا نشد. تب در گروه اول، اندکي بيشتر بود ولي از نظر آماري معني دار نبود.
نتيجه گيري: به منظور ختم بارداري در سه ماهه دوم، با تجويز ۴۰۰ ميکروگرم ميزوپروستول واژينال هر ۱۲ ساعت، مي توان ضمن مصرف داروي کمتر، به موفقيت در ايجاد سقط به اندازه تجويز هر ۶ ساعت دست يافت.