مقاله مقايسه ديدگاه بيماران و اعضاي هيات علمي باليني دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشکي بابل در خصوص بيمارمحوري در ارتباط پزشک و بيمار با استفاده از پرسشنامه PPOS که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۱۹ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: مقايسه ديدگاه بيماران و اعضاي هيات علمي باليني دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشکي بابل در خصوص بيمارمحوري در ارتباط پزشک و بيمار با استفاده از پرسشنامه PPOS
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديدگاه
مقاله بيماران
مقاله اعضاي هيات علمي باليني
مقاله بيمار محوري
مقاله ارتباط پزشک و بيمار
مقاله پرسشنامه PPOS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزازاده عظيم
جناب آقای / سرکار خانم: جهانيان ايمان
جناب آقای / سرکار خانم: شاهي فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري سيروس
جناب آقای / سرکار خانم: كروپات ادوارد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: مهارتهاي ارتباطي موثر با افزايش رضايت پزشک و بيمار پيوند محکمي دارد که موجب دستاوردهاي مثبت بهداشتي- درماني براي بيمار مي شود. پزشک محور و بيمار محور دو سبک عمده طبابت مي باشند. اين مطالعه به منظور مقايسه ديدگاه بيماران و اعضای هيات علمي باليني دانشگاه علوم پزشکي بابل، در خصوص بيمار محوري در ارتباط پزشک و بيمار انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۷۲ عضو هيات علمي باليني دانشکده پزشکي و ۷۲ بيمار که به روش نمونه گيري سهميه اي و تصادفي انتخاب شدند، در بيمارستانهاي آموزشي تخصصي و فوق تخصصي دانشگاه علوم پزشکي بابل، در سال تحصيلي ۱۳۸۷- ۸۸ انجام شد. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه استانداردPPOS (Patient-Practitioner Orientation Scale)  که نمره کلي آن، بيمار محور (۶ نمره) تا پزشک محور (۱ نمره) را شامل مي شد، جمع آوري و مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين نمره مراقبت (caring) اعضاي هيات علمي باليني ۴۸/۰±۷۲/۳، تسهيم (sharing) آنان ۶۲/۰±۱۰/۳ و نمره کل ۴۹/۰±۴۱/۳ بوده است. ميانگين نمره caring بيماران ۵۳/۰±۸۷/۳، sharing آنان ۹۴/۰±۴۵/۳ و نمره کل ۵۷/۰±۶۶/۳ بوده است. بين ديدگاه اعضاي هيات علمي باليني و بيماران تفاوت معني داري در زير واحد (p=0/006) sharing و نمره کلي (p=0/008) PPOS وجود داشت اما تفاوت زير واحد caring معني دار نبود .(p=0/068)
نتيجه گيري: در مجموع بيماران بيمارمحورتر بودند. بر اساس اين مطالعه، با توجه به تفاوت ديدگاه اعضاي هيات علمي باليني و بيماران، برگزاري کارگاههاي مهارتهاي ارتباطي پزشک و بيمار براي اعضای هيات علمي باليني پيشنهاد مي گردد تا با آموزش مناسب پزشکان، پاسخگويي به خواست اجتماعي براي تغيير در نوع رابطه پزشک و بيمار محقق گردد.