مقاله مقايسه ديدگاه هاي بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ با کارکنان تخصصي ديابت در مورد عوامل موثر بر خود مراقبتي: مطالعه کيفي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۱۴۲ تا ۱۵۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه ديدگاه هاي بيماران مبتلا به ديابت نوع ۲ با کارکنان تخصصي ديابت در مورد عوامل موثر بر خود مراقبتي: مطالعه کيفي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت
مقاله مباحثه گروهي
مقاله خودمراقبتي
مقاله کارکنان سلامت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شكيبازاده الهام
جناب آقای / سرکار خانم: اردشيرلاريجاني محمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: رشيديان آرش
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعي زاده داوود
جناب آقای / سرکار خانم: فروزان فر محمدحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: هر چند ديابت يکي از مشکلات عمده سلامتي در ايران محسوب مي شود، مطالعات کيفي محدودي به منظور بررسي و کارکنان تخصصي در زمينه عوامل موثر بر مراقبت از ديابت و مقايسه ادراکات بيماران صورت گرفته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسي و مقايسه تجارب مبتلايان به ديابت نوع ۲ و کارکنان تخصصي ديابت در مورد موانع فردي و محيطي و همچنين عوامل انگيزه ساز خود مراقبتي در ديابت مي باشد.
روش ها: در فاز يک مطالعه، شش جلسه مباحثه گروهي با بيماران درمانگاه ديابت مرکز پزشکي خاص در سال ۱۳۸۷ برگزار شد. بيماران شامل ۲۲ زن و ۲۱ مرد (تعداد کل: ۴۳ نفر) بودند. در فاز دو، با کارکنان تخصصي ديابت، مصاحبه هاي نيمه ساختار يافته انجام گرفت. از روش تحليل چارچوب براي استخراج موضوعات از داده ها استفاده شد.
يافته ها: تحليل داده ها ۵ مانع اساسي را در مراقبت از خود نشان داد: موانع جسمي، موانع رواني، موانع آموزشي، موانع اجتماعي و موانع سيستم مراقبت. در کنار موانع ذکر شده، برخي عوامل نيز به عنوان عوامل انگيزه بخش شناسايي شدند. اين موارد از نظر بيماران عبارت بودند از باور به ديابت، مسووليت درک شده در برابر خانواده، باورهاي ديني و نظرات افراد مهم ديگر و از نظر کارکنان عبارت بودند از ارتباط گيري صحيح با بيمار، پيگيري و ارايه آموزش گروهي به بيماران.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد لازم است آموزش ديابت بر اساس مداخلات مبتني بر فرهنگ و با توجه به ديدگاه هاي بيماران و کارکناني که به طور مستقيم با بيمار ديابتي در ارتباطند طراحي شود.