مقاله مقايسه رابطه آنزيم سوپراکسيد ديس موتاز خارج سلولي با ليپوپروتيين با دانسيته کم اکسيده در بيماران ديابتي نوع دو ماکروآلبومينوريک و نورموآلبومينوريک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر ۱۳۸۸ در مجله دانشكده پزشكي از صفحه ۶۰۸ تا ۶۱۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه رابطه آنزيم سوپراکسيد ديس موتاز خارج سلولي با ليپوپروتيين با دانسيته کم اکسيده در بيماران ديابتي نوع دو ماکروآلبومينوريک و نورموآلبومينوريک
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع دو
مقاله ليپوپروتيين با دانسيته کم اکسيده
مقاله سوپراکسيد ديس موتاز خارج سلولي
مقاله پروتيينوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عسگراني فيروزه
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه علي ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: اصفهانيان فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: وثوق محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: استقامتي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نخجواني منوچهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: شواهد موجود مويد افزايش استرس اکسيداتيو در بيماران ديابتي است و از نقش اين عامل در بروز عوارض ميکروواسکولار حمايت مي کند. در مقابل توليد راديکال هاي آزاد، دفاع آنتي اکسيدان، که شامل تعدادي از اجزا آنزيماتيک چون Superoxide Dismutase (SOD) است، وارد عمل مي گردند. اين مطالعه به بررسي تعامل اين دو سيستم در بيماران مبتلا به نفروپاتي ديابتي مي پردازد.
روش بررسي: ۱۳۳ بيمار (۷۴ زن و ۵۹ مرد) مبتلا به ديابت نوع دو، مورد بررسي قرار گرفتند. بر اساس ميزان پروتيين ادراري، بيماران به دو گروه با دفع طبيعي پروتيين (پروتيين ادراري کمتر از ۳۰ ميلي گرم) و گروه با افزايش دفع پروتيين (پروتيين ادراري بيشتر از ۳۰۰ ميلي گرم روزانه) تقسيم گرديدند. در هر گروه سطح سرمي oxidized-LDL و آنزيم سوپراکسيد ديس موتاز خارج سلولي (Extracellular-Superoxide Dismutase, EC-SOD) تعيين و ارتباط اين عوامل از طريق آناليز رگرسيون بررسي شدند.
يافته ها: سطح پلاسمايي ليپوپروتيين با دانسيته کم اکسيده (oxidized-LDL) و آنزيم سوپر اکسيد ديس موتاز خارج سلولي (EC-SOD) در گروه ماکروآلبومينوريک به طور واضح بالاتر از گروه نورموآلبومينوريک بود (۸۸٫۵۷±۳۳٫۳۶ در مقابل ۷۸٫۲۴±۲۷٫۵۹u/l با p=0.039 براي oxidized-LDL و ۸۷٫۶۰±۲۱٫۱۸ در مقابل ۷۶٫۲۵±۱۶٫۵۲u/ml با p<0.001 براي EC-SOD). ارتباط قابل توجه به oxidized-LDL و EC-SOD در گروه ماکروآلبومينوريک وجود داشت (r=0.428 و p<0.0001).
نتيجه گيري: بالا بودن قابل توجه oxidized-LDL در بيماران ماکروآلبومينوريک، از نقش اين عامل در بروز نفروپاتي ديابتي حمايت مي کند. افزايش EC-SOD در گروه ماکروآلبومينوريک، مي تواند مکانيسم جبراني براي پيشگيري از آسيب بافتي باشد.