مقاله مقايسه روش هاي مولكولي RAPD-PCR و DGGE-PCR در شناسايي لاكتوباسيلوس هاي جداسازي شده در طي رسيدن پنير ليقوان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مهندسي بيوسيستم ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۸۷ تا ۹۱ منتشر شده است.
نام: مقايسه روش هاي مولكولي RAPD-PCR و DGGE-PCR در شناسايي لاكتوباسيلوس هاي جداسازي شده در طي رسيدن پنير ليقوان
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جمعيت باكتريايي
مقاله روش مستقل از كشت
مقاله روش وابسته به كشت
مقاله پنير سنتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كفيلي تيوا
جناب آقای / سرکار خانم: رضوي سيدهادي
جناب آقای / سرکار خانم: امام جمعه زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي جوزاني غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نقوي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق با استفاده از دو روش مولكولي مستقل از كشت دي كد-پي سي آر (DGGE-PCR) و وابسته به كشت رپيد-پي سي آر(RAPD-PCR) ، تغييرات جمعيتي لاكتوباسيلوس هاي پنير سنتي ليقوان بررسي شد. هر دو اين تكنيك ها، توانايي بالايي در شناسايي و رديابي اين گروه از باكتري هاي اسيدلاكتيك نشان دادند. با اين حال، تفاوت هايي نيز در نحوه شناسايي لاكتوباسيلوس هاي جداسازي شده در مراحل مختلف رسيدن ديده شد. در روش وابسته به كشت رپيد لاكتوباسيلوس پلانتاروم، لاكتوباسيلوس پاراپلانتاروم و لاكتوباسيلوس برويس در محصول رسيده به عنوان جمعيت غالب شناسايي شدند. اما در روش مستقل از كشت دي كد حضور دو سويه لاكتوباسيلوس كرواتوس و ساكيي نيز ديده شد كه در روش وابسته به كشت قابل شناسايي نبودند. از مزيت هاي روش رپيد فراهم كردن داده هايي كمي براي جمعيت باكتريايي مختلف بود در حالي كه روش دي كد، تنها قادر به فراهم آوردن داده هايي نيمه كمي بود. با توجه به محاسن و محدوديت هاي هر دو روش مي توان گفت كه هر دو اين روش ها به تنهايي كامل نبوده و در صورت كاربرد تلفيقي، داده هاي قابل اطمينان تري ارايه خواهد شد.