مقاله مقايسه رژيم سه دارويي حاوي سيپروفلوکساسين و دوز کم فورازوليدون با رژيم متداول چهار دارويي در ريشه کني عفونت هليکوباکتر پيلوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۴۴۵ تا ۴۵۴ منتشر شده است.
نام: مقايسه رژيم سه دارويي حاوي سيپروفلوکساسين و دوز کم فورازوليدون با رژيم متداول چهار دارويي در ريشه کني عفونت هليکوباکتر پيلوري
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فورازوليدون
مقاله کينولون
مقاله هليکوباکتر پيلوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي سيدجلال
جناب آقای / سرکار خانم: حاجياني اسكندر
جناب آقای / سرکار خانم: شايسته علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: مسجدي زاده عبدالرحيم
جناب آقای / سرکار خانم: ابوعلي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: شکست در درمان عفونت هليکوباکترپيلوري به علت بروز گونه هاي مقاوم باعث نگراني روزافزون شده است. يکي از عوامل مهم در شکست درماني ضد هليکوباکتر پيلوري در ايران، مقاومت به مترونيدازول مي باشد. مطالعات نشان داده اند که مقاومت هليکوباکتر پيلوري به فورازوليدون و کينولونها بسيار کمتر است. به منظور مقايسه عوارض و تاثير درماني رژيم دارويي حاوي فورازوليدون و سيپروفلوگزاسين با رژيم چهار دارويي متداول حاوي مترونيدازول در ريشه کني عفونت هليکوباکتر پيلوري اين مطالعه به صورت کارآزمايي باليني تصادفي طراحي گرديد.
روش بررسي: بيماراني که بخاطر شکايات و ناراحتي مربوط به اپيگاستر يا بخش فوقاني شکم به درمانگاه گوارش مراجعه کرده بودند در صورتي که پس ازاندوسکوپي و آزمايشات اوره آز سريع يا بافت شناسي، از نظر عفونت هليکوباکتر پيلوري مثبت بودند وارد مطالعه شدند. بيماران به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند و هر گروه به مدت ۱۰ روز يکي از رژيم هاي:A  (CFO) شامل سيپروفلوکساسين ۵۰۰mg دوبار در روز؛ فورازوليدون ۱۰۰mg دوبار در روز و امپرازول ۲۰mg دوبار در روز يا :B (TMBO) تتراسيکلين۵۰۰mg  دو بار در روز؛ مترونيدازول۵۰۰mg  دوبار در روز، بيسموت ساب سيترات ۲۴۰mg دو بار در روز و امپرازول ۲۰mg دوبار در روز دريافت کردند. بيماران در زمان دريافت دارو از نظر ميزان و نوع عوارض جانبي پيگيري شده و دو ماه پس از پايان درمان دارويي با تست تنفسي اوره از نظر وضعيت هليکوباکتر پيلوري بررسي شدند.
يافته ها: مجموع ۱۶۰ نفر (۸۳ زن و  77مرد) که سن متوسط ۳۹٫۵ سال (۷۸-۱۵ سال) داشتند وارد مطالعه شدند. ۸۰ نفز رژيم:A   (FCO)و۸۰ نفر رژيم (MTBO) :B دريافت کردند. به دليل عواض جانبي دو نفر از گروه A و سه نفر از گروه  Bنتوانستند دوره درمان را کامل نمايند. بر مبناي آناليز درمان نگر(Intention To Treat)  ميزان ريشه کني هليکوباکتر پيلوري برابر۷۲٫۵  درصد براي گروه درماني سه دارويي CFO و ميزان ريشه کني براي گروه درماني چهار داروييTMBO ،۸۰  درصد حاصل شد (P=0.27). عوارض جانبي در ۱۸٫۸ درصد از بيماران گروه درماني CFO و ۲۰ درصد از بيماران گروه درماني  TMBOايجاد شد (P=0.84). مهمترين عارضه در گروه A تهوع و استفراغ و در گروهB  سرگيجه و احساس مزه بد در دهان بود.
نتيجه گيري: رژيم سه دارويي حاوي سيپروفلوکساسين، فورازوليدون و امپرازول به عنوان يک رژيم جايگزين در موارد شکست درمان قبلي، قابل استفاده مي باشد ولي به عنوان اولين رژيم درماني توصيه نمي شود.