مقاله مقايسه ساختار انگيزشي و تحمل ابهام در دانش آموزان دختر با وضعيت اقتصادي- اجتماعي بالا و پايين شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در نوآوري هاي مديريت آموزشي (انديشه هاي تازه در علوم تربيتي) از صفحه ۱۴۳ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: مقايسه ساختار انگيزشي و تحمل ابهام در دانش آموزان دختر با وضعيت اقتصادي- اجتماعي بالا و پايين شهر تهران
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ساختار انگيزشي
مقاله تحمل ابهام
مقاله وضعيت اقتصادي- اجتماعي
مقاله اهداف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقري فريبرز
جناب آقای / سرکار خانم: امرالهي فر ژينوس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پژوهش حاضر، به مقايسه ساختار انگيزشي و تحمل ابهام در دو گروه دانش آموزان دختر با وضعيت اقتصادي- اجتماعي بالا و پايين در شهر تهران پرداخته است. ساختار انگيزشي، مجموعه اهداف و شيوه هاي تعقيب آن توسط فرد را در برمي گيرد و توسط پرسشنامه  PCI سنجيده مي شود. تحمل ابهام نيز شامل چگونگي ادراک، تفسير و واکنش افراد به موقعيت ها و محرک هاي مبهم است و توسط پرسشنامه ATS-I سنجيده مي شود. نمونه اين پژوهش دربرگيرنده ي٦٠ آزمودني، ٣٠ نفر از دانش آموزان دختر مقطع متوسطه با وضعيت اقتصادي- اجتماعي بالا و ٣٠ نفر از دانش آموزان دختر با وضعيت اقتصادي- اجتماعي پايين شهر تهران هستند که به صورت نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. دراين پژوهش از t مستقل استفاده شده است. آزمودني ها پرسشنامه  PCIو ATS-I را تکميل نمودند. α کرونباخ پرسشنامه ۰٫۸۱ PCI و ATS-I  0.77مي باشد. نتايج پژوهش  نشان مي دهد که بين دو گروه به لحاظ ۱- ميزان کنترل آزمودني در تحقق هر هدف، ۲- ميزان شادي در صورت تحقق هر هدف، ۳- ميزان غم و سرخوردگي در صورت شکست هر هدف و۴- تحمل ابهام تفاوت معنادار وجود دارد. ولي تفاوت معناداري به لحاظ ۱- اهميت اهداف، ۲- احتمال تحقق اهداف بدون دخالت آزمودني، ۳- ميزان آگاهي آزمودني به گام ها و اقدامات ضروري تا دستيابي به هر هدف، ۴- ميزان تعهد و وابستگي قلبي آزمودني به تحقق هدف، ۵- طول مدت زمان تحقق هدف، ۶- ميزان آزادي در انتخاب هدف، ۷- ميزان اهميت هر هدف براي اهداف ديگر و ۸- تعداد اهداف مشاهده نشد. اين پژوهش همچنين نشان مي دهد که نوجوانان خانواده هاي با وضعيت اقتصادي- اجتماعي پايين، بيشتر منابع استرس زا را کنترل مي کنند و آنها در صورت تحقق اهدافشان شادي بيشتري را تجربه مي کنند و در صورت نرسيدن به اهداف، ميزان سرخوردگي شان نيز بيشتر است.