مقاله مقايسه سطح سرمي تروپونين I قبل و بعد از اعمال جراحي انتخابي قلب باز در کودکان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۸ در مجله دانشکده پزشکي اصفهان از صفحه ۷۱۰ تا ۷۱۶ منتشر شده است.
نام: مقايسه سطح سرمي تروپونين I قبل و بعد از اعمال جراحي انتخابي قلب باز در کودکان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تروپونين I
مقاله آسيب به ميوکارد
مقاله مدت اقامت
مقاله بخش مراقبت هاي ويژه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نخستين داوري پروين
جناب آقای / سرکار خانم: سوادكوهي سيما
جناب آقای / سرکار خانم: شهركي كوروش
جناب آقای / سرکار خانم: امامدادي ابوالفضل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: پيشرفت سريع در روش هاي جراحي، بيهوشي و پرفيوژن، ترميم زودرس بيشتر بيماريهاي مادرزادي قلبي را در شيرخوارگي يا اوايل کودکي در يك مرحله ميسر کرده است. تروپونين قلبي به عنوان يك معيار حساس و با اختصاصيت بالا در آسيب به عضله قلبي، حتي در کودکان شناخته شده است. هدف از اين مطالعه ارزيابي سطح تروپونين I بعد از عمل جراحي قلب باز تحت پمپ قلبي – ريوي، تعيين خطر مدت اقامت در بخش مراقبت هاي ويژه و اثر مدت کلامپ آئورت بر روي سطح تروپونين I است.
روش ها: در اين مطالعه توصيفي – مقطعي، سطح تروپونين I در سه نوبت قبل از عمل جراحي، نيم و ۲۴ ساعت بعد از عمل جراحي قلب باز، در ۱۰۰ کودک (۴۲ دختر و ۵۸ پسر) با ميانگين سني ۴٫۵ سال (۱۵ ماه تا ۱۹ سال) كه در بيمارستان قلب شهيد رجايي تحت عمل جراحي انتخابي قلب باز براي بيماري مادرزادي قلب قرار گرفته بودند، اندازه گيري شد. اطلاعات دموگرافيک بيمار، نوع عمل جراحي، طول اقامت در بخش مراقبت هاي ويژه، نياز به مواد اينوتروپ، مدت نياز به لوله تراشه و مدت كلامپ آئورت ثبت شد.
يافته ها: سطح تروپونين  Iقبل از عمل كمتر از ۰٫۱ ميلي گرم در ميلي ليتر بود و سطح تروپونين ۰٫۵ و ۲۴ ساعت بعد از عمل ارتباط معني دار و قوي با مدت بستري در بخش مراقبت هاي ويژه (به ترتيب با r=0.275،  P=0.005و r=0.543، P=0.001) داشت؛ همچنين سطح تروپونين ۰٫۵ و ۲۴ ساعت بعد از عمل ارتباط معني دار و قوي با مدت نياز به لوله تراشه (به ترتيب r=0.258، P=0.004 و r=0.473، P=0.001) داشت. تنها سطح تروپونين نوبت سوم يك پيش گويي كننده قوي از نياز به مواد اينوتروپ (r=0.32، P=0.001) بود. اين ارتباط معني دار بين مدت زمان استفاده از پمپ قلبي – ريوي و تروپونين نوبت دوم و سوم (به ترتيب r=0.32، P=0.001 و r=0.235 و P=0.019) هم وجود داشت. با اين وجود، تنها بين مدت زمان بستن آئورت و تروپونين ۰٫۵ ساعت بعد از عمل (r=0.402 و P=0.001) ارتباط معني دار بود.
نتيجه گيري: ارزيابي سطح تروپونين I قلبي در بيماراني كه تحت عمل جراحي قلب باز قرار مي گيرند، نشانه آسيب حاد به عضله قلبي است و مي تواند عامل پيش گويي كننده خطرات بعد از عمل باشد. سطح تروپونين I پيش گويي كننده طول مدت بستري در بخش مراقبت هاي ويژه، نياز به اينوتروپ ها و طول مدت استفاده از لوله تراشه مي باشد.